Wednesday, 10 May 2017

அபாய உலகில் சில மணிநேர அகோரப் பயணம்: “துரோகி” நூலாய்வு - ஆமினா முஹம்மத்

நேர்த்திமிகு அடித்தளத்துடன் ஆரம்பித்த கட்டடத்தை மெல்ல மெல்ல சுவாரசியமும் எதிர்பார்ப்பும் கொண்ட ‘துரோகி’ எனும் மாளிகையாய் வடித்து, கட்டுமானம் முதல் பிரவேசம் வரையிலான ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அவருடன் நாம் இணைந்தே இருப்பது போன்ற அனுபவத்தை முதல் பக்கத்திலிருந்து இறுதிப் பக்கம் வரை உருவாக்கியிருக்கும் மாயக்காரர் டெர்ரி ஹோல்ட்புரூக்ஸ்! அந்த நேர்த்தியை சிதைத்திடாத வண்ணம், ஆங்கில தடம் அறியா வண்ணம் தமிழுக்கு இடப்பெயர்த்திருக்கிறார் எம்.எஸ். அப்துல் ஹமீது. ஆம்... அப்துல் ஹமீது ட்ரய்டரை மொழிபெயர்க்கவில்லை, துரோகியாக இடப்பெயர்த்திருக்கிறார்! 2017 சென்னை புத்தகத்திருவிழா வரவுகளில் வாசகர்களின் கவனத்தைப் பெற்ற புத்தகங்களில் ஒன்றாக ‘துரோகி’ இருந்தது. - புதிய விடியல்  ஆசிரியர்

அபாய உலகில் சில மணிநேர அகோரப் பயணம்!


இப்புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்படும் துரோகி யார்? இரட்டைக் கோபுரத்தை தரைமட்டமாக்குவதில் சதி செய்த அமெரிக்காவா? குவாண்டனாமோவின் சிறைவாசிகளா? அவர்கள் மீது டெர்ரி கொண்ட இரக்கத்திற்காக அவரை தொந்தரவு செய்யும் மேலதிகாரிகளா? என்ற தேடல் இன்னும் வாசிப்பை சுவாரசியப்படுத்தியது. இந்தக் கேள்விகளால் கட்டமைக்கப்பட்ட புத்தகம்தான் ‘துரோகி’.

முதல் பக்கத்தில் துருதுருவென அமெரிக்க வீதிகளில் வலம் வந்த சராசரி இளைஞனான டெர்ரிதான் பின்னட்டையில் தாடி சகிதம் முஸ்லிம் தோற்றத்தில் காட்சி தந்துள்ளார் என்பதே பெரும் சிலிர்ப்பை உண்டாக்கிச் சென்றது. ஹாலிவுட் படம் போலவே புத்தகத்தை துவக்கியிருக்கிறார் டெர்ரி. தரைமட்டமாக்கப்பட்ட, இரட்டைக் கோபுரங்கள் அமைந்திருந்த இடத்திற்கு அழைத்து வரப்பட்ட பட்டாளத்தினரில் ஒருவரான டெர்ரி அவ்விடத்தில் சற்று அதிகமாக சிரித்து விட்டார். அவர் சிரிப்பின் காரணம் ‘இதுதான் மனிதகுலத்திற்கு நேர்ந்த மிகப் பெரிய துயரச் சம்பவம்’ என்று அங்கே காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருந்த வாசகம். இந்நேரம் பல்லை நறநறவென கடித்து முஸ்லிம்களுக்கெதிரான பகையை நெஞ்சில் முழுக்க நிரப்பி தன் தாய்நாட்டை சீண்டியவர்களை பழி வாங்கும் குரோதத்துடன் டெர்ரி மனித மிருகமாய் மாறியிருக்க வேண்டும். இதைத்தான் அமெரிக்கா அவனிடம் எதிர்பார்த்தது.

ஆனால் அதிகாரவர்க்கத்தின் திட்டத்திற்கு டெர்ரி பலியாகவில்லை. ‘இதுவரை நடந்த மனிதப் பேரிழப்புக்கு அருகில் கூட இது வர முடியாது தெரியுமா?’ எனத் தன் சிரிப்பிற்கான காரணத்தை அவர் தன் சக படைவீரர்களிடம் சொன்னபோது எவரும் காது கொடுத்துக் கேட்கவில்லை. இனி புத்தகம் முழுவதும் இதே நிலைதான்... டெர்ரி தவிர பெரும்பாலும் அனைத்து படைவீரர்களும் மனரீதியாக குவாண்டனாமோ கைதிகளை துன்புறுத்தப் போகும் அரக்கர்களாக மாறியிருந்தனர். சாதாரண சிறை அதிகாரியாக டெர்ரி குவாண்டனாமோ செல்வது, அங்கே சிறைவாசிகளுக்கு நேர்ந்த கொடுமை, டெர்ரி முஸ்லிமானது என அனுபவங்கள் பக்கங்களாக விரிகின்றன. எனினும் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் பேரதிர்ச்சியைத் தருகிறார் டெர்ரி!

குவாண்டனாமோ... கியூபாவின் தீவில் அமெரிக்காவால் கட்டப்பட்ட சிறை. சகல பாதுகாப்புடன் கட்டப்பட்ட கொட்டளம். அப்படி இருந்தும் தலையணை கொண்டு கழுத்து இறுக்கி மூன்று கைதிகள் தற்கொலை செய்து சிறைச்சாலையின் கொடூரத்தை உலகுக்கு வெளிச்சம் காட்ட முனைந்தனர். அதன் பின் விக்கிலீக்ஸ் தன்னிடமிருக்கும் கோப்புகளை பத்திரிகைகள் மூலம் வெளியிட்டு சலசலப்பை ஏற்படுத்தியது. இன்னும் பல மொழிகளில் துர் அனுபவ நூல்கள் வந்தாலும் தமிழில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக வலைத்தளங்களில் இதன் அகோரங்கள் குறித்து பேசப்பட்டாலும் அவை துல்லியமாக இருந்ததில்லை. முதன்முறையாக ‘துரோகி’ மூலம் இருட்டப்பட்ட அறைக்கு வெளிச்சம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

சிறைக் கைதிகள் அனுபவித்த சித்திரவதைகளை ஒவ்வொரு பக்கமும் விவரிக்கின்றன. கடுமையான வெப்பம் நிலவும் உஷணத்தீவு அது. விஷ ஜந்துக்கள் சர்வ சாதாரணமாக மிகைத்திருக்கும் அகோர பூமி. இவையெல்லாவற்றையும் விட வெறுப்பால் உஷ்ணத்திலும் செய்கைகளால் விஷங்களினும் கொடிய மனிதர்களை பயிற்சி சிறைக்கைதிகளிடம் அவர்கள் காட்டவிருக்கும் முகம் கற்பனைக்கும் எட்டிராதது. மரண ஓலங்கள் கூட நாட்டுக்குக் கேட்காது. மேல்முறையீடு, மனு என எதுவும் குவாண்டனாமோ அகராதியில் இல்லை. படங்களில் கூட காட்சிப்படுத்தப்படாத கொடூரங்களின் அரங்கேற்றம் நாள்தோறும் நடந்தது. காதைக் கிழிக்கும் இசையை மிகையழுத்த ஒலியில் நீண்ட நேரம் ஒலிக்கச் செய்வதும், சதையையும் எலும்பையும் இறுக்கும் அளவுக்கு குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் கைதிகளை விடுவதும், விலங்குகளை ஏவி கைதிகளை துன்புறுத்துவதுமாக சித்திரவதைகள் பல வண்ணங்களில் அரங்கேற்றம் செய்யப்பட்டன!

சாத்தான்களின் கண்காணிப்பில்தான் பாவப்பட்ட சிறைக்கைதிகள் விடப்பட்டுள்ளனர். ஆம்... இவர்கள் அப்பாவிகள் என்பது அமெரிக்காவுக்கும் கூட தெரியும் என்று விக்கிலீக்ஸ் பகிரங்கமாக அறிவித்தது. இந்த உண்மை நிலை மனோவியல் ரீதியாக பயிற்சியளிக்கப்பட்ட எந்த அதிகாரிக்கும் புரியாது. ஆனால் நாம் முன்பே சொன்னது போல் ஆரம்பம் முதலே இதில் நாட்டமில்லாத டெர்ரி மனிதத் தன்மையுடன் கைதிகளிடம் நடந்துகொண்டார். இத்தனை சித்திரவதைகளுக்குப் பின்னும் சிறைவாசிகள் முகத்தில் படரும் புன்னகை டெர்ரியை வெகுவாக ஈர்த்தது. பாங்கோசையை சிதைத்து ஒலிக்கச் செய்வதன் மூலமும், இஸ்லாத்தைப் பற்றி தவறாக பேசுவதன் மூலமும் மனரீதியாகவும் அவர்களுக்கு அழுத்தங்கள் கொடுக்கப்பட்டன.

எனினும் அந்த அழுத்தங்கள் பெயரளவு முஸ்லிம்களையும் தன் மார்க்கத்தில் வலுவுள்ளவர்களாக மாற்றிய உளவியல்களையும் கவனிக்கத் தவறவில்லை டெர்ரி. இவையெல்லாம் சேர்த்து இன்னும் அவர்களுடன் நெருங்கிப் பழகும் ஆர்வத்தை டெர்ரிக்கு தூண்டியது. அதுதான் டெர்ரிக்கு பல சங்கடங்களை ஏற்படுத்தியது. கைதிகளின் மீது இரக்கம் கொண்ட டெர்ரி மற்ற அதிகாரிகளிடமிருந்து வித்தியாசப்பட்டிருந்ததை மற்றோர்கள் துல்லியமாக கவனித்துவிட்டார்கள். இதன் மூலம் டெர்ரிக்கும் அடி உதை விழுந்தது. அதையும் மீறி அவர் மனம் கைதிகள் பற்றி சிந்திக்கலாயிற்று! அது அவரை தூய மார்க்கத்தின் பால் நங்கூரம் பாய்ச்சி நிலை நிறுத்தியது. டெர்ரி ‘முஸ்தஃபா அப்துல்லாஹ்’வானார்.

‘துரோகி’யின் பக்கங்கள் 203 உடன் நிறைவு பெற்றாலும் அடுத்தடுத்த வாசிப்புக்கு அழைத்துச் செல்ல தூண்டியிருக்கிறது. அதில் முக்கியமாக டெர்ரி தான் சந்தித்ததாகக் கூறும் வித்தியாசமான மனிதர் டேவிட் ஹிக்ஸ். சிறையில் உள்ளோர் தாம் குற்றமற்றவர்கள் என்பதை சொல்வது வழக்கம். ஆனால் டெர்ரி சந்தித்த டேவிட் ஹிக்ஸ் மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபட்டவர். உசாமாவுடன் தான் பழகியதையும் அல் கொய்தாவில் தாம் பயிற்சி பெற்றதையும் மறைக்காமல் பகிர்ந்து தன் நிலையை ஒப்புக்கொண்டிருந்ததாக டெர்ரி குறிப்பிட்டிருந்தார். இந்த டேவிட் ஹிக்ஸ் குவாண்டனாமோவிற்கு வந்த முதல் கைதிக் குழுவில் ஒருவர். அவர் மீதான குற்றத்தை விலக்கி அவரை விடுதலை செய்தது நீதிமன்றம். டேவிட் ஹிக்ஸ் எழுதிய “குவாண்டனாமோ: எனது பயணம்” என்ற நூலும் சித்திரவதைக் கூடத்தின் சித்திரத்தை அப்பட்டமாக விளக்குகிறது. இன்னும் முன்னாள் கைதிகளின் நூல்கள் அதிகம் காணக் கிடைக்கின்றன. வாய்ப்பு கிடைப்பின் அதையும் வாசித்துப் பார்க்க பரிந்துரைக்கிறேன்.

சமூகத்தின் தேவை, தேவையின் விழிப்புணர்வு, விழப்புணர்வின் இலக்கு, இலக்கின் பயணம் என அனைத்தையும் ஒருங்கே திட்டமிட்டு சிந்தனையை சரியான திசைக்குக் கொண்டு செல்லும் இலக்கியச்சோலையின் மற்றுமொரு மைல்கல் ‘துரோகி’.

அபாயகரமான உலகை நோக்கிய அகோரப் பயணத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் அனுபவத்தை சிலமணி நேர வாசிப்பு கொடுத்து விட்டுச் செல்கிறது. சமூகத்தின் மீது அக்கறை கொண்ட ஒவ்வொருவரும் வாசிக்க வேண்டிய புத்தகம் இது.

ஆமினா முஹம்மத்

இக்கட்டுரை புதிய விடியல் ஏப்ரல் 16-30, 2017 இதழில் வெளியானது.

Tuesday, 9 May 2017

துபையில் சிறப்பாக நடைபெற்ற “துரோகி” புத்தக வெளியீட்டு விழா!







குவாண்டனாமோ சிறையில் இராணுவ வீரராக பணியாற்றிய டெர்ரி ஹோல்ட்புரூக்ஸ் எழுதிய THE TRAITOR என்ற புத்தகத்தை தமிழில் எழுத்தாளர் M.S. அப்துல் ஹமீது அவர்கள் மொழிபெயர்த்துள்ளார்.

‘இலக்கியச்சோலை’ பதிப்பகம் அதன் தமிழாக்கமாக வெளியிட்டுள்ள “துரோகி” என்ற புத்தகம் EMIRATES INDIA FRATERNITY FORUM சார்பாக ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் நேற்று 07/04/2017 அன்று PEARL CREEK ஹோட்டலில் சுமார் 7:30 மணி அளவில் வெளியிடப்பட்டது.

நிகழ்ச்சியின் துவக்கமாக வலசை ஃபைஸல் வரவேற்புரை ஆற்றினார். பின்னர் EMIRATES INDIA FRATERNITY FORUM ஒருங்கிணைப்பாளர் அப்துல் கஃபூர் EIFF பற்றிய அறிமுகவுரை நிகழ்த்தினார்.

நிகழ்ச்சிக்கு சிறப்பு விருந்தினராக WINSTAR நிறுவனத்தின் மேனேஜிங் டைரக்டர் அபுல் கலாம் ஆசாத் அவர்களும், ARISTO STAR GEN. TRADING நிறுவனத்தின் மேனேஜிங் டைரக்டர் ஜே.எஸ்.ஏ. புகாரீ அவர்களும் கலந்து கொண்டு புத்தகத்தின் முதல் பிரதிகளை பெற்றுக்கொண்டனர்.

மேலும் எழுத்தாளர்களும், சமூக ஆர்வலர்களுமான ஜெஸீலா பானு, ஹுஸைனம்மா என்ற யூஸுஃபா ஆகியோர் புத்தக விமர்சன உரை நிகழ்த்தினார்கள்.

விமர்சன உரை நிகழ்த்திய ஜெஸீலா பானு அவர்கள் இஸ்லாத்தின் புனிதம் பற்றியும், சிறைவாசிகளாக இருந்த போதும் இஸ்லாத்தை துல்லியமாக பின்பற்றுவதை பார்த்து ஓர் இராணுவ வீரர் மனம் மாறியிருப்பது மிகவும் ஆச்சரியமான ஒன்று என தெரிவித்தார்.

அடுத்ததாக பேசிய ஹுசைனம்மா என்ற யூஸுஃபா அவர்கள் குவாண்டனாமோ சிறைவாசிகளின் நிலையோடு இந்திய,தமிழக சிறைவாசிகளின் நிலைமையையும், ஃபாசிசம் இந்தியாவில் செய்துகொண்டிருக்கும் அட்டூழியத்தையும் அழகாக எடுத்துரைத்தார்.

இறுதியில் நூலாசிரியர் M.S. அப்துல் ஹமீது அவர்கள் ஏற்புரை வழங்கினார். இந்த ஏற்புரையில் நான் ஏன் இந்தப் புத்தகத்தை மொழிபெயர்த்தேன், எப்படி எழுதினேன் என்று கூறும்பொழுது, அழகிய இலக்கியம் படைப்பதற்கு ஆயிரம் பேர் இருக்கிறார்கள் என்றும், இது போன்ற தஃவா தொடர்பான புத்தகங்களையும், சமூகப் பிரச்சினைகளை பேசக்கூடிய புத்தகங்களையும் எழுதுவதற்குத்தான் ஆட்கள் மிகக் குறைவாக இருக்கிறார்கள் என்றும், அதனால்தான் நான் இம்மாதிரியான புத்தகங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து தொடர்ந்து மொழிபெயர்த்து வருகிறேன் என்றும் கூறினார்.

மேலும் இந்தியாவில் முஸ்லிம்களின் பிரச்சினைகள் குறித்தும், தமிழக சிறைவாசிகள் குறித்தும், இந்தப் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காண மக்கள் அனைவரும் தங்களால் ஆன முயற்சியை மேற்கொண்டு சமூகத்தை வலுப்படுத்த வேண்டும் என்றும் கேட்டுக்கொண்டார். இந்தியாவில் ஃபாசிசத்தின் கோரப்பிடிகளில் மக்கள் சிக்கியிருக்கின்ற போதும் யாரும் நிராசையாகிவிட வேண்டாம் என்றும், இம்மாதிரியான பிரச்சினைகள்தான் நமது ஈமானை பலப்படுத்தி ஃபாசிஸ்டுகளை வெற்றி பெறச் செய்யும் என்றும் அவர்  கூறினார்.

நூலை வெளியிடும் முன் “துரோகி” நூல் குறித்து நெல்லை ஆதில் உருவாக்கிய 5 நிமிட காணொளிக் காட்சி ஒளிபரப்பப்பட்டது. இது நிகழ்ச்சியின் முத்தாய்ப்பாக அமைந்தது.

நிகழ்ச்சியை சிறப்பாக தொகுத்து வழங்கிய வலசை ஃபைஸல் நன்றியுரையும் நவின்றார்.

இந்நிகழ்ச்சியில் சமூக ஆர்வலர்கள் பலர் கலந்து கொண்டு, “துரோகி” நூலையும், இதர இலக்கியச்சோலை நூல்களையும் ஆர்வமாக வாங்கினர். இரவு உணவுடன் இனிதே நிறைவுற்றது நிகழ்ச்சி.

Saturday, 6 May 2017

நெருக்கடியில் முஸ்லிம்களின் நிலைப்பாடு!


இன்று முஸ்லிம்களுக்கு நெருக்கடியான காலகட்டம். ஆட்சி பீடங்கள் எதிரிகளின் கைகளில் அடைக்கலமாகி விட்ட நேரம் இது. மாட்டு உயிரை விட மலிவாக முஸ்லிம்களின் உயிர்கள் மாறிவிட்ட காலம் இது.

இந்தச் சமயத்தில் முஸ்லிம்கள் மேற்கொள்ள வேண்டிய நிலைப்பாடு மிக முக்கியம் வாய்ந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இக்கட்டான காலத்தில் என்ன நிலைப்பாடு எடுத்தார்கள், எப்படி தங்கள் நடவடிக்கைகளை அமைத்துக்கொண்டார்கள் என்பதை நாம் பார்க்க வேண்டும்.

இன்று இந்தியா மதச் சுதந்திரம், கருத்துச் சுதந்திரம் உள்ள நாடு என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் முஸ்லிம்களின் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு மட்டும் கழுத்துச் சுறுக்கு இடப்படுகிறது. பலருக்கும் முஸ்லிம்களின் மதச் சுதந்திரத்தில் மட்டும் மாச்சரியங்கள் ஏற்பட்டு விடும்.

இதே நிலை அன்றைய மக்காவிலும் இருந்தது. மக்காவின் மதச் சடங்குகளைத் தாண்டி வெளியிலுள்ள வணக்க வழிபாட்டு முறைகள் எதனையும் எதிர்க்கும் பழக்கம் மக்காவாசிகளுக்கு இருந்ததில்லை. இறைபக்தர்களும், வியாபாரிகளுமாக வெளிநாட்டுக்காரர்கள் அதிகம் வந்து போகின்ற ஊராக மக்கா இருந்ததால் கலாச்சார சகிப்புத்தன்மை இயல்பாகவே அங்குள்ள மக்களுக்கு இருந்தது.

புனித கஅபா ஆலயம் உள்ள பகுதியில் அமைதி குலையாமல் குறைஷிகள் சிறப்பு கவனம் எடுத்து பார்த்துக் கொண்டார்கள். அங்கே உரிமை மீறல்களையும், இரத்தம் சிந்துவதையும் அவர்கள் அனுமதித்திடவில்லை.

அதனால்தான் மக்காவாசிகளின் பலதெய்வக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருந்த வரகா இப்னு நவ்ஃபல், ஸைத் இப்னு கத்தாப் போன்ற வேற்று மதப் பண்டிதர்கள் எந்தவித அச்சமுமில்லாமல் மக்காவில் சுதந்திரமாக வாழ முடிந்தது. அப்படியானால் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் புதிய மார்க்கத்தை மட்டும் மக்காவாசிகள் மல்லுக்கட்டி எதிர்த்தது ஏன்?

முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் கொண்டு வந்த மார்க்கத்தில் இருந்த அதிக முக்கியத்துவத்தை அவர்கள் ஆரம்பத்திலேயே உணர்ந்தார்கள். தங்கள் சமூக அந்தஸ்து தகர்ந்து போகும் என்று அஞ்சினார்கள். அதனால்தான் அவர்கள் அண்ணலாரையும், அவர்தம் தோழர்களையும் ஏற்க மறுத்தார்கள். அவர்களுக்கு சொல்லொணா துயரங்களைக் கொடுத்தார்கள்.

இன்று இந்தியாவில் முஸ்லிம்களை மட்டும் எதிரிகள் அதிகமாக குறி வைப்பதும் இதே காரணத்திற்காகத்தான். இஸ்லாம் தழைத்தோங்கி விட்டால், முஸ்லிம்கள் அனைத்து உரிமைகளையும் பெற்று சம உரிமைகளுடன் வாழ ஆரம்பித்து விட்டால் அவர்களது குடுமிகள் ஆட்டம் கண்டு விடும் என்று அஞ்சுகிறார்கள்.

மக்காவுக்கு சிறிது தூரத்தில் மக்கள் நடமாட்டம் அதிகமில்லாத ஓரிடத்தில் முஸ்லிம்கள் ஒரு தடவை கூட்டாக தொழுகையில் ஈடுபட்டிருந்ததை குறைஷிகள் பார்த்தவுடன் அவர்களைத் தாக்கினார்கள். ஆட்கள் குறைந்த பலஹீனமான நிலையிலும் முஸ்லிம்கள் கையில் கிடைத்ததைக் கொண்டு திருப்பித் தாக்கினார்கள். ஸஅத் இப்னு அபீவக்காஸ் (ரலி) ஒட்டகத்தின் நாடி எலும்பைக் கொண்டு எதிரிகளைத் தாக்கினார்.

ஒரு சமூகத்தின் மேல் தொடர்ந்து நடத்தப்படும் துன்புறுத்தல்களும், புறக்கணிப்புகளும் அதன் தனித்துவம் பாழ்படுவதற்குக் காரணமாகி விடும். அச்சம் என்பது அடிமைத்தனத்தின் பாதையைத் திறந்து கொடுக்கும்.
அதனால்தான் அண்ணலார் அவர்தம் தோழர்களை சுதந்திரமாக வாழ வைக்க முயற்சிகளை எடுத்தார்கள். எதிரிகளின் விமர்சனங்களையும் கிண்டல்களையும் கண்டு பயந்து ஒதுங்கி நிற்காமல் மக்காவிலேயே அவ்வப்பொழுது பதிலடி கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

தங்கள் உரிமைகள் எதனையும் எம்பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் விட்டுக் கொடுக்கவில்லை. குறைஷிகளின் பிடியிலிருந்த கஅபாவில் வைத்து மக்கள் கேட்கும்படி உலக மறையை உரக்க ஓதினார்கள். பகிரங்கமாக பல பேர் பார்க்கும் வண்ணம் தொழுதார்கள்.

நிராகரிப்பாளர்களுக்கு பலமான பதிலடிகள் அடங்கிய குர்ஆன் பாகங்கள் இறங்கிய காலகட்டமாக இருந்தது அது. ஊர்க்காரர்களின் வெறுப்புக்கு அஞ்சி அண்ணலார் அந்த அருள்மறை வசனங்களையெல்லாம் பகிரங்கப்படுத்தாமல் மூடி வைத்திருக்கலாம். அப்படிப்பட்ட வீழ்ச்சி நேரிட்டுவிடக் கூடாது என்று அல்லாஹ் அண்ணலாருக்குக் கட்டளை பிறப்பித்தான்.

(நபியே! நம் வசனங்களை அவர்கள் செவிமடுப்பதில்லையே எனச் சடைந்து) வஹீ மூலம் உமக்கு அறிவிக்கப்பட்டவற்றில் சிலவற்றை விட்டுவிட எண்ணவோ, “அவர் மீது ஒரு பொக்கிஷம் இறக்கப்பட வேண்டாமா? அல்லது அவருடன் ஒரு மலக்கு வர வேண்டாமா?” என்று அவர்கள் கூறுவதினால் உம் இதயம் (சஞ்சலத்தால்) இடுங்கியிருக்கவோ கூடும். நிச்சயமாக நீர் அச்சமூட்டி எச்சரிப்பவரேயன்றி வேறில்லை. அல்லாஹ் எல்லா பொருட்களின் மீதும் பொறுப்பாளனாக இருக்கிறான். (ஹூது 11:12)

இறுதித் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பலஹீனமாக இருந்த மக்கா வாழ்க்கையில் தங்கள் சக்திக்கேற்ப சத்தியத்தின் பாதையில் மக்களை அழைத்து மார்க்கத்தைப் பாதுகாத்தார்கள். மதீனா சென்றதும் தங்கள் பலத்தை ஒன்று திரட்டி எதிரியுடன் பொருதினார்கள்.

ஆக, எந்நிலையிலும் நமது கலாச்சாரத்தையும், உரிமைகளையும் விட்டுவிடக் கூடாது. எதிரிகளின் அச்சுறுத்தல்களுக்கு அடிபணிவது அடிமைத்தனத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் என்பதையும் நாம் மறந்து விடக்கூடாது. இதுதான் முஸ்லிம்களின் நிலைப்பாடாக இருக்க வேண்டும்.

Sunday, 23 April 2017

“துரோகி” நூலாய்வுரை - ஹுஸைனம்மா


நம்மைச் சுற்றி நடப்பவையே மனநிம்மதியைப் பாதிக்க வைக்கக்கூடியவையாக இருக்க, சிறை அனுபவங்களை – அதுவும் குவாண்டனாமோ அனுபவங்களைச் சொல்லும் புத்தகமாயிற்றே என்று தயங்கி தயங்கித்தான் வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். ஆனால், இப்புத்தகத்தின் தலைப்பே, நமக்கு ஒரு நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தி நம்மை சட்டென உள்ளே இழுத்துப் போட்டுக் கொள்கிறது!
ஆம். நாமும் “துரோகிகள்” அல்லவா நம் நாட்டில்! புத்தகமும் அதைப் பற்றித்தான் பேசுகிறது. உண்மையான தேசபக்தி கொண்டவர்களை, பொய்முகம் காட்டுபவர்கள் துரோகி என வகைப்படுத்துவதை விவரிக்கிறது.
ஆங்கிலத்தில் டெர்ரி ஹோல்ட்ப்ரூக்ஸ் எழுதிய “Traitor” என்ற புத்தகத்தின் தமிழாக்கமே, “துரோகி”.
தன் சொந்த நடையில், மொழியில் எதையுமே எழுதி விடுவது இலகு. ஆனால், இன்னொரு மொழியிலிருந்து மொழிபெயர்த்து எடுத்துக் கொடுப்பதென்பது அதிகச் சிரமமான பணி. வாக்கியங்களை மொழிபெயர்ப்பதல்ல இங்கு முக்கியம்.  எண்ணங்களை, உணர்ச்சிகளை, எதிர்பார்ப்புகளைக் கடத்த வேண்டும். அவ்வகையில் அதைச் சிறப்புற செய்திருக்கிறார் ஆசிரியர் சகோதரர் எம்.எஸ். அப்துல் ஹமீது அவர்கள்.
இப்புத்தகத்தில் மூல ஆசிரியர், தன் வாழ்வில் நடந்த மிக முக்கிய நிகழ்வொன்றினையும், அது தொடர்பான சம்பவங்களையும் விவரிக்கிறார்.  அவற்றிலிருந்து, நாம் கற்றுக் கொள்பவை, புரிந்து கொண்டவை என்னென்ன என்ற பார்வையில் இப்புத்தகத்தின் ஆய்வுரையை பதிவு செய்கிறேன். புத்தகத்தின் சம்பவங்கள் பலவும் நமக்குப் பரிச்சயமானவையாகவே இருக்கும். ஏனெனில் நாமும் அதுபோல ஒரு ஃபாஸிஸத்தைக் கண்டு கொண்டிருப்பவர்கள்தானே!
சம்பவம் நடந்த குவாண்டனாமோ பகுதியை, சிறைச்சாலை அமைக்கத் தேர்ந்தெடுத்ததிலிருந்தே புரிகிறது அவர்களின் சாணக்கியத்தனம்.  “Arm pit of the Universe” என்று அழைக்கப்படும் அளவிற்கு (மன)அழுக்குகள் நிறைந்த இடம்; இராணுவ பாஷையில், வீரர்கள் பணிக்குச் செல்ல சற்றும் விரும்பாத இடம் என்று பொருள் இதற்கு. அந்தளவுக்கு கொடூரம் நிறைந்த சிறைச்சாலை அங்கிருந்தது.
அப்படி பணிக்குச் செல்லவே விரும்பாத ஓர் இடத்திற்கு, ”பயிற்சி” என்ற பெயரில் வீரர்களை மூளைச் சலவை செய்துதான் அழைத்துச் செல்வார்கள். குவாண்டனாமோ சிறைவாசிகள் அனைவரும் அதிபயங்கர கொடூரமானவர்கள்,  நம் நாடான அமெரிக்காவை அழிக்க வந்தவர்கள், இஸ்லாமைப் பின்பற்றுபவர்கள், முஸ்லிம்கள் என்பதால் கொல்லப்பட வேண்டியவர்கள் என்ற பரப்புரைகளே பயிற்சி என்ற பெயரில் அளிக்கப்படுவதோடு, இடிக்கப்பட்ட இரட்டை கோபுரத்தையும் அழைத்துச் சென்று காட்டி, ஏற்கனவே வீரர்கள் மனதில் எரிந்து கொண்டிருக்கும் வெறுப்பு நெருப்பில் எண்ணையை ஊற்றுகிறார்கள். மேலும், பணியின்போது  உணவுக்கூடங்களில்கூட தேசிய கீதத்தையும், திரைப்படங்களில் வரும் அமெரிக்க போர்க்காட்சிகளையும் தொடர்ந்து ஒளிபரப்பி வெறியேற்றுவது உங்களுக்கு எதை நினைவூட்டுகின்றது?
வெளியிலிருந்து வந்து யாரும் பார்வையிட முடியாத இடத்தில் சிறைச்சாலை அமைத்து விசாரணை என்ற பெயரில் அப்பட்டமான மனித உரிமை மீறல்கள் புரியும் அவர்களேதான் அங்குள்ள மிருகங்களைக் காப்பாற்ற தனிக் கவனம் எடுக்கிறார்கள்! ஃபாஸிஸத்துக்கு உலகம் முழுதும் ஒரே பாணிதான் போல!
வீரர்களிடையே உயரதிகாரிகள் மீண்டும் மீண்டும் “நாம் இஸ்லாமுடன் போரில் உள்ளோம்” என்ற ஆவேசக் கூச்சல்களிட்டு, இஸ்லாம் குறித்த தவறான விளக்கங்களும் கொடுத்து, உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும் விதமாகவே பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், இந்த எதிர்ப்பிரச்சாரம்தான் பலருக்கும் இஸ்லாமைப் பற்றி அறியும் ஆவலைத் தரும் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்துகொள்ளவேயில்லை – அவர்களும், இவர்களும்…. எவர்களும்!
சிறைவாசிகளை இஸ்லாமைப் பின்பற்றுவதை விட்டுவிட்டால் சலுகைகள் தருவதாகச் சொல்லி ஆசை காட்டுமளவு நயவஞ்சகர்களாகவும், தொழுகை போன்ற இஸ்லாமியக் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதைத் தடுக்கும் அளவுக்குச் செல்லும் கொடூரமானவர்களாகவும் மாறுமளவு அவர்களது இஸ்லாமிய வெறுப்பு தீவிரமாக இருக்கிறது!
அதேசமயம், இஸ்லாமைப் பின்பற்றுவதாலேயே, பலவிதவிதமான எண்ணிப் பார்க்கவும் முடியாத அளவு சித்திரவதைகளுக்குள்ளாக்கப்பட்டு நரக வேதனையை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தாலும், பொறுமை மீறாமல், தொழுகை போன்ற கடமைகளை எள்ளளவும் தவற விடாமல் நிறைவேற்றுவதையும் பார்த்து அங்கு பணியமர்த்தப்பட்டிருக்கும் காவலர் டெர்ரி ஹோல்ட்ப்ரூக்ஸ் பேராச்சரியப்பட்டுப் போகிறார்!
இதுவே ஒரு சராசரி மனிதனென்றால், ‘கடவுளே! இத்தனை கொடுமைகளையும் பார்த்துக் கொண்டு சும்மாஇருக்கிறாயே?’ என்று கடவுளைப் பழிப்பவர்களாகவும், தொடர்ந்து கடவுளே இல்லை என்று சொல்லும் நாத்திகவாதியாகவும் மாறியிருப்பார்கள். ஆனால், அங்குள்ள முஸ்லிம்களின் பொறுமையும், ஒற்றுமையும், நிதானமும், காவலர்களுக்குக் கொடுக்கும் ஒத்துழைப்பும் அவரை மிகவும் கவர்கின்றன. கேள்விகள் எழுகின்றன.
பதில்களைத் தேடி அந்தச் சிறைவாசிகளுடன் பேசுகிறார். எது அவர்களை பொறுமை காக்க வைக்கிறது என்ற கேள்விக்கு, இஸ்லாமும், மறுமையும் என்று பதில் உரைக்கிறார்கள் கைதிகள். அது குறித்த மேலதிகத் தேடலில் இஸ்லாமைத் தானும் ஏற்றுக் கொண்டு முஸ்லிமாகிறார் ஹோல்ட்ப்ரூக்ஸ்!
இஸ்லாத்தை நோக்கிய பயணத்தில், எதிர்மறை இசை கேட்பதையும், வீடியோ கேம்கள் விளையாடுவது போன்ற தன் தவறுகளையும் திருத்தியவாறு நடந்து சென்றதை அவர் மிக அழகாக கூறுகிறார்:
“நான் இறைவனுக்காக ஒவ்வொரு கதவாக மூடிக் கோண்டிருந்தேன். அவனோ, எனக்காக அதிகமான கதவுகளைத் திறந்தான்.”
இந்த தஃவாவில் நமக்கும் பாடம் இருக்கிறது. ஹோல்ட்ப்ரூக்ஸ் இஸ்லாம் குறித்து கேள்விகள் கேட்கத் தொடங்கியதும், உடனே சிறைவாசிகள் பக்கம் பக்கமாக பயான் செய்யவில்லை. மாறாக, பதில் கேள்விகள் கேட்டு அவரது சிந்தனையைத் தூண்டி, அவர் உள்ளத்தைத் தயார்ப்படுத்துகிறார்கள். அழகான தஃவா!
அவருக்கு ஏற்கனவே பைபிள், தௌரா வேதம் நன்றாகத் தெரிவதோடு, பகவத் கீதை உள்ளிட்ட மற்ற தெய்வங்கள் குறித்த பல நூல்களையும் அறிந்திருக்கிறார். ஆகவே அவர் கையில் குர்ஆன் கிடைக்கும்போது மற்றவற்றோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்து எது சரியானது, சிறந்தது என்ற தெளிவான முடிவுக்கு வர முடிகிறது.
சிறைவாசிகளில், சிலர் உயர்படிப்பு படித்தவர்களாகவும், பதவி வகித்தவர்களாகவும் இருக்கின்றவர்கள். மற்றவர்கள் மனதளவில் சோர்ந்து விடாமல் இருக்க உதவுகின்றனர். கைதிகளாக இருந்தபோதும், தலைமையேற்று  வழிநடத்தும் பண்பும், தலைமைக்குக் கட்டுப்படும் பணிவும் கொண்டவர்களாக இருந்தனர் என்பது புரிகிறது.
இங்கே கவனிக்க வேண்டிய இன்னொரு அம்சம், கொடுஞ்சித்திரவதைகளை அனுபவிப்பதால் கைதிகளும்; தமக்கு ஒப்புதல் இல்லையென்றாலும் அதிகாரிகளின் கட்டளையை மீற முடியாமையின் காரணமாக, கைதிகளை அநியாயமான தண்டனைகளுக்கு உட்படுத்த நேரிடுவதால் காவலர்களும் என இரு தரப்புமே மன அழுத்தத்திற்கு ஆட்பட்டவர்களாகவே இருந்தனர். ஆனால் அதனால் ஏற்படும் மன இறுக்கத்தை காவலர்கள் மதுவைக் கொண்டு தணிக்க முற்படுகையில்,  கைதிகளோ இஸ்லாத்தின் காரணமாக தன்னிலை இழக்காமல் இருந்தனர்.
இராணுவத்தில் உள்ள பெண் பணியாளர்களை வைத்து பாலியல் ரீதியாகத் துன்புறுத்துமளவுக்குத் துணிந்தாலும், “பார்வையின் ஹிஜாபைப்” பேணிக் கொள்ளுமளவு இஸ்லாத்தில் உறுதியாக இருந்த கைதிகளிடம் நமக்குக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடம் உண்டு!
நாட்டின் மீது கொண்ட பற்று காரணமாக, இராணுவத்தில் சேர்ந்து நாட்டுக்காகப் பணியாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் சேர்ந்த ஹோல்ட்ப்ரூக்ஸ், குவாண்டனாமோவில் நடக்கும் அநியாயங்களைக் கண்டு கொதித்துப் போகிறார். தான் பிறந்து வளர்ந்து வாழ்ந்த அமெரிக்காவை ஒப்பிட்டுப் பார்த்து, நான் காப்பாற்ற வந்த அமெரிக்கா இதுவல்ல என மனம் உடைகிறார். தனிப்பட்ட இலாபங்களுக்காக, சிறைவாசிகளை அநியாயமாகத் துன்புறுத்துவது, கொடூரமான சித்திரவதைகள் செய்வது எனத் தவறாகச் செயல்படும் உயர் அதிகாரிகளால், தன் நாட்டுக்கு அவப்பெயர் ஏற்படுமோ என்ற அஞ்சுகிறார்.
ஆனால் அந்த அதிகாரிகளும், அவர் கைதிகளிடம் நல்ல முறையில் நடந்துகொள்வதைக் கண்ட சக காவலர்களும் அவரைக் கண்டித்தனர். தாய்நாடான அமெரிக்காவை அழிக்க முற்பட்டவர்களுடன் அனுதாபம் காட்டுவது தாய்நாட்டுக்குச் செய்யும் துரோகம் என்று வாதிட்டனர். தேசபக்தியே அவரை உண்மையைக் கண்டடைய வேண்டும் என்ற தேடலை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், அவரோ, அறியா அப்பாவிகளுக்கு அநீதி இழைப்பது அமெரிக்காவுக்குத்தான் கெட்ட பெயர் வாங்கித் தரும் என்று திண்ணமாக நம்பினார். தன் நிலைப்பாடை மாற்றிக் கொள்ளாத அவரை, துரோகியெனவே அழைக்கத் தொடங்கி விட்டனர்.
நாட்டிற்கு நற்பெயர் ஏற்படுத்த முனைபவர் துரோகி, நாட்டின் பெயருக்குக் களங்கம் ஏற்படுத்துபவர்கள் தியாகிகள் என்ற நியதி எதை ஞாபகப்படுத்துகிறது உங்களுக்கு?
வாசிப்பு பல வாசல்களைத் திறந்து விடும் என்பார்கள். இப்புத்தகத்தின் தாக்கம் மிகப் பெரிது,  மீள முடியாதது. தொடர்ச்சியாக இதைக் குறித்த விஷயங்களைத் தேடித் தேடி வாசிக்கிறேன். கிடைக்கும் தகவல்களால் அதிர்ச்சியும் ஆற்றாமையும் பொங்குகின்றன.
2002-ம் வருடம் தொடங்கி கிட்டத்தட்ட 50 நாடுகளைச் சேர்ந்த 779 கைதிகளை  இங்கு கொண்டு வந்து குவித்த அமெரிக்க அரசு, அறுதிப் பெரும்பாலானோரை விடுவித்து விட்டது; ஒருசிலரை அவரவர் நாட்டுச் சிறைகளுக்கு அனுப்பி வைத்துவிட்டது. ஜனவரி 2017-ன் செய்திப்படி, 41 கைதிகள் மட்டுமே அங்கிருக்கின்றனர். அதில் 31 பேர் மீது இன்னமும் குற்றப்பத்திரிகை எதுவும் தாக்கல் செய்யப்படவில்லை.
விடுவிக்கப்பட்டவர்களும்  சரி, அங்கு வேலை பார்த்த வீரர்களும் சரி, இன்னமும் – 15 வருடங்கள் கழிந்த பின்னரும் – மனநல சிகிச்சை பெற்று வருகின்றனர். சில முன்னாள் சிறைவாசிகள், விடுதலையான பின்னும், தத்தம் நாட்டு காவல்துறையால் தொடர் கண்காணிப்பு என்ற பெயரில் துன்புறுத்தப்பட்டு வருகின்றனர். இன்னும் சிலர், Waterphobia போன்ற நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
நம் தமிழ்நாட்டில் சிறைகளில் விசாரணைக் கைதிகளாகவே காலவரையின்றி  வாடும் கைதிகளின் நிலையை இத்தோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது, மனம் அதிக வேதனையடைகிறது. அவர்களின் அவதிகளைச் சொல்ல இவ்வாறு ஒருவர் முன்வருவார் என நாடு இருக்கும் சூழலில் கனவிலும் எதிர்பார்க்க முடியாது.
மாலேகான், மக்கா மஸ்ஜித், அஜ்மீர் தர்ஹா, சம்ஜௌதா எக்ஸ்பிரஸ் ஆகிய குண்டு வெடிப்புகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டிருந்த சுவாமி அஸீமானந்தா என்பவர்,  தன்னோடு ஒரே செல்லில் அடைக்கப்பட்டிருந்த அப்துல் கலீம் என்ற கைதியின் நற்குணத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு, மனம் திருந்தி தன் அனைத்து குற்றங்களையும் ஒப்புக்கொண்டார். ஆனால், ஐந்தே மாதங்களில் தன் வாக்குமூலத்தைத் திரும்பப் பெற்றுக் கொண்டார். இதுதான் இங்குள்ள சூழல்!
இங்கே சிலருக்கு முஸ்லிம்களின் பெயர்களைக் கேட்டாலே முதுகந்தண்டு சில்லிடுகிறதாம். அவர்கள், முஸ்லிம் பெயரைத் தாங்கியிருப்பதாலேயே பலர் அனுபவிக்கும் இக்கொடூர அனுபவங்களை வாசித்தறியட்டும். முழு உடலுமே சில்லிட்டு உணர்வற்று உறைந்து போகும்!
ஹுஸைனம்மா

Saturday, 15 April 2017

“துரோகி” நூலாய்வு - யாஸ்மின் ரியாஸ்தீன்

எத்தனையோ புத்தகங்கள் படித்தாலும் சில புத்தகங்கள் தரும் அதிர்வுகள் அதிர்ச்சிகரமானவை. காலத்தால் மறக்க முடியாதவை. அந்த வரிசையில் இடம் பெற்ற புத்தகம்தான் “துரோகி” எனலாம்.

ஆங்கிலத்தில் அமெரிக்க இராணுவ வீரர் டெர்ரி ஹோல்ட்புரூக்ஸ் எழுதி, 2013-ஆம் ஆண்டு வெளி வந்த Traitor? என்ற இப்புத்தகம் தமிழில் “துரோகி” என்ற பெயரில் ஆசிரியர் எம்.எஸ். அப்துல் ஹமீத் அவர்களால் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு கடந்த 2016-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் வெளியிடப்பட்டது. இது தமிழகம் முழுவதும் பெரும் வரவேற்பை பெற்று வருகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

எத்தனை நல்ல புத்தகங்கள் பல மொழிகளில் வெளி வந்தாலும், அதனை நேரம் ஒதுக்கிப் படித்தாலும் அவரவர் மொழியில் படிக்கும் போது அப்புத்தகத்தில் நம்மை பொருந்தி பார்க்க முடியும், புத்தகத்தின் கருவோடு பயணிக்க முடியும். அப்படி அழகுத் தமிழில் இப்புத்தகத்தை மொழி பெயர்த்து, கதையின் கருவோடு நம்மை பயணிக்கச் செய்து இருப்பது மொழிபெயர்ப்பு ஆசிரியரின் வல்லமையை உணர்த்துகிறது.

வாருங்கள் இனி “துரோகியோடு” பயணிப்போம்.

புத்தகத்தின் பெயரை பார்த்ததும் மேலோட்டமாக அனைவருக்கும் யாருக்கோ யாரோ இழைத்த துரோகம்தான் புத்தகமாக வெளிவந்துள்ளது என்றே தோன்றும். ஆனால் நம் சிந்தனை முற்றிலும் தவறு என்பதை உணர்த்தும் விதமாக, உச்சந்தலையில் அறைந்தாற் போல் புத்தகத்தின் கரு அமைந்துள்ளது சிறப்பானது.

கியூபாவில் அமைந்துள்ள 1898-ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட குவாண்டனமோ என்ற தீவும், அங்கு அமைந்துள்ள கொடூரமான சிறை மற்றும் அதில் அடைக்கப்பட்டுள்ள சிறைவாசிகளை சுற்றியே புத்தகத்தின் கரு அமைந்துள்ளது. இரு நாடுகளின் சட்டங்களும் செல்லுபடியாகாத குவாண்டனாமோவை அமெரிக்கா தனது வன்முறைகளின் கூடாரமாக மாற்றியது. அங்கே எவ்வித சட்டங்களும் இல்லை, கேள்வி கேட்க ஆட்களும் இல்லை.

சிறந்த இராணுவ படைவீரனாக உருவெடுத்து நாட்டுக்கு சிறந்த பணியை செய்ய வேண்டும் என்ற முடிவோடு இராணுவத்தில் சேர முயற்சிக்கும் டெர்ரி ஹோல்ட்புரூக்ஸ், இராணுவத்தில் சேர எடுத்துக் கொண்ட சிரத்தைகளும், “சாதாரண மக்களிடம் காட்டும் அவசரத்தை தங்களின் வேலையை முடிப்பதில் அரசு அதிகாரிகள் காட்டுவதில்லை, மிகவும் மெத்தனமாக வேலை பார்க்கிறார்கள்” என்பது  போன்ற உண்மைகளை ஆங்காங்கே தூவிச் செல்வது நம் சூழ்நிலையை பொருத்திப் பார்க்க உதவுகிறது.

இராணுவம் என்பது தன் கனவாக, நாட்டுக்கு சேவை செய்வது தன் மூச்சாக நினைத்து, தன் குடும்பம், நாடு, வீட்டை துறந்து இரவு பகல் பாராமல் தியாகம் செய்ய தயார் ஆகும் ஒவ்வொருவரும் எவ்வாறு மூளைச் சலவை செய்து, அவர்கள் அறியாமலேயே அநியாயத்திற்கு துணை போக பயன்படுத்தப்படுகிறார்கள், மூளைச் சலவை செய்வதற்காகவே 2001-ஆம் ஆண்டு 9/11-ல் நடந்த இரட்டை கோபுரத் தாக்குதல் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பன போன்ற அரிய பல உண்மைகளை தெள்ளத்தெளிவாக ஹோல்ட்புரூக்ஸ் வாய்ப்பு கிடைக்கும் இடங்களில் எல்லாம் பதிந்துள்ளார் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. அவரது தைரியம் பாராட்டுதலுக்குரியது.

இராணுவத்தில் தேர்வாகி 2003-ஆம் ஆண்டு குவாண்டனாமோவுக்கு பயணிக்கும் ஹோல்ட்புரூக்ஸ், மனித இனமே வாழத் தகுதியில்லாத விஷ ஜந்துக்களின் மத்தியில் நமக்கு ஓர் இடத்தை அமைத்துக் கொண்டதைப் போல் உள்ள பாலைவனம் போன்ற ஒரு இடத்தில், பசுமை  நிறைந்த கியூபாவுக்கு மத்தியில் இப்படி ஒரு சிறைச்சாலை உருவானதையும், ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட இடத்தில் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட மனிதர்கள் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பதையும் கண்டு நொந்து போகிறார்.

பல கனவுகளோடு இராணுவத்தில் சேர முற்பட்ட ஹோல்ட்புரூக்ஸ் போன்ற பலருக்கு கிடைத்த தண்டனைதான் பாலைவனத்தில் முளைத்த, எந்தவித கேளிக்கைகளும் அற்ற இந்த குவாண்டனாமோவும், அதில் உள்ள சிறைவாசிகளும்.

எந்தவித தவறும் செய்யாத நிரபராதிகளான பலர் அங்கு குற்றவாளிகளாக அடைக்கப்பட்டிருப்பதும், அவர்களுக்கு ‘லிட்டில் ஜெனரல்’, ‘அழுக்கடைந்த விவசாய மண்டையர்கள்’ என்பது போன்ற பட்டப்பெயர்கள் வைத்து அழைப்பதும், ஒவ்வொருவரின் நடவடிக்கைகளுக்கு ஏற்ப பகுதி பகுதியாக பிரித்து அடைத்து வைத்திருப்பதும், இறுக்கப்பட்ட கை, கால் விலங்குகளும் அதனால் அவர்கள் அடையும் வேதனைகளும், எதிர்த்து கேள்வி கேட்கும் கைதிகள் அனுதினமும் அங்குமிங்குமாக மாற்றப்படுவதும், இருட்டறையில் அடைத்து வைப்பதும், அவர்களின் தொழுகை போன்ற கடமைகளை செய்ய விடாமல் சித்திரவதை செய்வதும், விசாரணை என்ற பெயரில் வயது வித்தியாசமின்றி விலங்குகளை விட மோசமாக தனியறையில் சித்திரைவதைக்கு ஆளாக்குவதும், பெண் காவலரைக் கொண்டு பாலியல் ரீதியாக அவர்களை துன்புறுத்துவதும் அதன் மூலம் அவர்கள் மூளையை மழுங்கச் செய்து வாக்குமூலத்தை வாங்க முற்படுவதும் போன்ற விதவிதமான வன்முறைகளை சிந்திப்பதற்கே இறைவன் அளித்த சிந்திக்கும் திறனை வீணடிக்கிறார்களா என்று சிந்திக்க தோன்றுகிறது.

வாழ்நாளில் சந்திக்கவே விரும்பாத ஒருவரை சந்திப்பதைப் போன்ற உணர்வை அங்கு பணிபுரியும் ஒவ்வொருவரும், யாரென்றே தெரியாத ஒவ்வொரு சிறைக் கைதிகள் மீது பகைமையை வளர்த்துக் கொண்டு, அவர்களுக்கு தரும் இன்னல்களையும், விசாரணை என்ற பெயரில் கொடுக்கப்படும் துன்புறுத்தலையும் கண்டு ஹோல்ட்புரூக்ஸ் சொல்லொணா வேதனையை அடைகிறார். எந்தவித சட்டங்களும் பின்பற்றப்படாத காட்டுமிராண்டிகளின் அதிகாரத்தைக் கண்டு அதிர்ந்து போகிறார்.

அங்கு பணிபுரியும் ஒவ்வொருவரும் இவ்வாறு நடந்துக் கொள்ள அவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட பயிற்சிகளும் அதனுடன் மீண்டும் மீண்டும் அவர்களுக்கு சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகளும்தான்.

இவர்கள் எல்லாம் பயங்கரவாதிகள், நம் மக்களை அழிக்க வந்தவர்கள், நம் நாட்டை அழிக்க வந்தவர்கள், உலகில் நடக்கும் அத்தனை பயங்கரவாதத்திற்கும் இவர்கள் போன்ற இஸ்லாமியர்களும், இஸ்லாமும் தான் காரணம் என்பது  போன்ற அர்த்தமற்ற பாடத்தின் மூலம் அவர்களின் மூளை மழுங்கடித்திருப்பது தெரியாமலேயே அவர்கள் இச்சிறைவாசிகளிடம் பகைமையை வளர்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இப்படிப்பட்ட சூழலில் டெர்ரி கைதிகளுடன் நெருங்கிப் பழகுகிறார்.
எதற்காக அவர்கள் இங்கே வந்தார்கள் என்பது போன்ற தகவல்களை சேகரிக்க முயல்கிறார்.
கைதிகளுடன் தகவல் பரிமாறிக்கொள்ள அரபி கற்றுக் கொள்கிறார்.
அதன் மூலம் அவர்கள் எவ்வித தவறும் செய்யாமலேயே இங்கு அடைக்கப்பட்டதோடு பல துன்பங்களையும் அனுபவித்து வருகிறார்கள் என்பதை சில கைதிகளின் வாக்குமூலத்தை வைத்து உறுதிப்படுத்திக்கொள்கிறார்.

திறமைகளை வெளிப்படுத்த  எவ்வித ஆற்றலும் இல்லாத வன்மம் நிறைந்த சிறைச்சாலையில் தங்கள் கால் செருப்பைக் கூட எவ்வாறு மூலதனமாக மாற்றுகின்றனர் என்பதைக் கண்டு வியந்து போகிறார்.

இறைவன் நாடினால் பாலைவனத்திலும் பால் வார்க்கும் என்பதற்கேற்ப சிறைவாசிகளின் அறிவும், திறமையும்,  பொறுமையும், தலைமைக்குக் கட்டுப்படுதல், இஸ்லாத்தின் பால் அவர்கள் கொண்ட பற்று, சுகபோகம் வேண்டுமெனில் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியே வாருங்கள் என்ற அத்துமீறல்களுக்கிடையில் அவர்கள் தரும் சலுகைகளுக்கு சற்றும் இசைந்து தராத அப்பழுக்கற்ற ஈமானைக் கண்டு வியந்து போகிறார். இஸ்லாத்தின் பால் ஈர்க்கப்படுகிறார். குர்ஆன், ஹதீஸ் என்று இஸ்லாத்தை ஆராய முற்படுகிறார்.

இஸ்லாத்தில் தனக்கு இருக்கும் சந்தேகங்களை அங்குள்ள கற்றறிருந்த சிறைவாசிகளிடமும், இன்னும் பிற சகோதரர்களிடமும் கேட்கும் போதெல்லாம், உடனே கலிமாவை மொழிந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொள் என்று யாரும் சொல்லாமல் அவர்கள் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடியும், தஃவா எப்படி செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு முன்மாதிரிகளாகும்.

எந்தவிதமான சூழல் அவரை இஸ்லாத்தின் பக்கம் ஈர்த்தது, அதனால் அவர் என்னென்ன துன்பங்களை அனுபவித்தார், அவர் அடையவிருந்த துன்பத்தில் இருந்து இறைவன் எப்படி காப்பாற்றினான், “துரோகி” என்ற பெயர் அவருக்கு ஏன் உருவானது என்பன போன்ற பல சுவாரசியங்களை உள்ளடக்கியதுதான் “துரோகி”.

தங்களது முழு இளமையையும்,  பலவித கனவுகளையும்  இழந்து, எவ்வித தவறும் செய்யாமலேயே சொந்த  நாட்டில் முளைத்த அமெரிக்க கைக் கூலிகளால் விற்கப்பட்ட இவர்களைப் போன்ற அப்பாவிகள் “நிரபராதிகள்” என்று பல வருடங்கள் கழித்து வெளியே விடப்பட்டாலும் சாதாரண மக்களுடன் இயைந்து வாழ இயலாத மன நிலையில் அவர்களை பலவித சித்திரவதைகளுக்கு உள்ளாக்கி, மன நோய்க்கு உட்படுத்தி உணர்வுகளற்ற உடம்பை மட்டுமே வெளியே வீசி எறிகின்றனர்.

மீண்டும் மீண்டும் ஒரு தவறான கருத்தை மூளைச் சலவை செய்வதன் மூலம் ஒரு சமுதாயத்தையே குற்றவாளியாக, ஒதுக்கப்பட்ட இனமாக மாற்ற முடியும் என்பதற்கு “துரோகி” ஓர் எடுத்துக்காட்டு.

குவாண்டனாமோவைப் பற்றி ஹோல்ட்புரூக்ஸ் கூறியவையும், மிருகங்களுக்கு தரும் முக்கியத்துவம் கூட மனிதர்களுக்கும், மனித உயிர்களுக்கும் இல்லை என்பதும், உண்மையான எதிரி என்ற ஒருவர் இல்லாமலே அவர்களின் சுய லாபத்திற்காக அப்பாவி  முஸ்லிம்கள் எதிரிகளாக சித்தரிக்கப்படுவதும், அதன் மூலம் தங்கள் நாட்டையும் நாட்டு மக்களையும் உலக அளவில் பரபரப்பாக வைத்து உலக நாடுகளின் மத்தியில் தங்கள் நாட்டை ஓய்யாரத்தில் அமர்த்த முற்படும் அமெரிக்கா போன்ற பெருமுதலைத் தரகர்களிடம்தான் இந்தியா சிக்கியுள்ளது என்பதை அமெரிக்காவின் பல சதித் திட்டங்களுடன் ஒத்துப் போகும் இந்தியாவின் தற்போதைய பல சூழல்களும், ஆட்சி முறையும் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட குவாண்டனமோ போன்றே மனித ஜீவன்களே வாழ முடியாத ஓர் இடமாக - இந்தியாவின் குவாண்டனாமோவாக தமிழகத்தை உருவாக்குவதற்காக அமெரிக்காவின் கைக்கூலிகள் எடுக்கும் முயற்சிகள் தான் அணு உலைகளும், மீத்தேன் திட்டங்களும், விவாசயத்திற்கு எதிரான திட்டங்களுமோ என்றே சிந்திக்க வைக்கிறது இப்புத்தகத்தில் வரும் பல உண்மைகள்.

வெளிவரப்படாத பல உண்மைகளை, அக்கிரமங்களை அப்பட்டமாக எழுதிய புத்தகத்தின் ஆசிரியர் டெர்ரி ஹோல்ட்புரூக்ஸ் அவர்களுக்கும், மொழிபெயர்ப்பு ஆசிரியர் எம்.எஸ். அப்துல் ஹமீத் அவர்களுக்கும் மனம் நிறைந்த பாராட்டுகளும் வாழ்த்துகளும்.

இறுதியாக, இஸ்லாத்தின் ஒளியை அணைக்க எதிரிகள் பயன்படுத்தும் ஆயுதத்தைக் கொண்டே இஸ்லாத்தின் ஒளியை சுடர் விட்டு எரிய வைக்கிறான் இறைவன் என்பதற்கு டெர்ரி ஹோல்ட்புரூக்ஸ் என்கின்ற முஸ்தஃபா சரியான சான்று.

யாஸ்மின் ரியாஸ்தீன்

Monday, 20 March 2017

பல்ஆம் இப்னு பாஊரா

உலகில் எந்த ஒரு மனிதனையும், சக மனிதர்கள் மிக எளிதாக அடையாளப்படுத்துவது அவன் பெற்றிருக்கிற வெற்றியைக் கொண்டுதான்.
அது அவன் சார்ந்திருக்கிற துறை ரீதியிலான வெற்றியாக இருக்கலாம். அல்லது குடும்ப ரீதியிலான வெற்றியாக இருக்கலாம். நிர்வாக ரீதியிலாகவோ அல்லது அரசியல் தொடர்பானதாகவோ, அல்லது ஆன்மீக ரீதியிலான வெற்றியாகக்கூட இருக்கலாம்.

எந்த வெற்றியாக இருந்தாலும் அதன் பின்னணியில் அவன் மேற்கொண்ட முடிவுகளும், அதை அவன் கையாண்ட விதமும்தான் அடிப்படையாக அமைந்திருக்கும்.

இறைமார்க்கம் இஸ்லாமும் அதைத்தான் வெற்றிக்கான இலக்காக, படிக்கல்லாக வகுத்துத் தந்துள்ளது.

இப்லீஸ் மல்வூனாக மாறுவதற்கும், பர்ஸீஸா வழிகேட்டில் வீழ்வதற்கும், பல்ஆம் இப்னு பாவூரா நாயை விட கேவலமான நிலைக்கு தள்ளப்படுவதற்கும் அவர்கள் மேற்கொண்ட தவறான முடிவுகள்தான் காரணமாக அமைந்ததாக அல்குர்ஆன் விளக்கிக் கூறுகின்றது.

எனவே, வாழ்வில் ஒரு மனிதன் மேற்கொள்கிற முடிவுதான் அவன் வாழ்க்கைப் போக்கையே மாற்றுகிறது. அதுதான் அவன் வாழ்க்கையின் வெற்றி தோல்வியை தீர்மானிக்கிறது என்பதை நாம் விளங்க வேண்டும்.
ஒவ்வொரு இபாதத்தின் முடிவிலும் கபூலிய்யத்தின் கவலை வேண்டும். நாம் செய்யும் வணக்கத்திற்கான அங்கீகாரம் கிடைக்கவில்லையானால் வணக்கம் பயனற்றுப் போய்விடும்.

அமல் என்பதும், அங்கீகாரம் என்பதும் தனித்தனியான நிஃமத்தாகும். அல்லாஹ் சிலருக்கு அமல் செய்யும் நஸீபை வழங்குவான். ஆனால் அங்கீகாரம் வழங்கமாட்டான்.

ஆயிரம் ஆண்டுகள் வணக்கம் புரிந்த இப்லீஸின் வணக்கத்திற்கு அல்லாஹ்விடம் அங்கீகாரம் இல்லாமல் போய்விட்டது. அல்லாஹ்வின் கபூலிய்யத் கிடைக்காமல் தங்களின் ஈமானை இழந்த வணக்கசாலிகள் பற்றி திருக்குர்ஆன் பேசுகிறது.

ஸஃலபா எனும் நபித்தோழர் முதல் பல்ஆம் இப்னு பாஊரா எனும் இறைநேசர் வரை பட்டியல் நீளமானது.

அல்லாஹ்வின் அங்கீகாரம் கிடைக்க சில நேரங்களில் ஒரு சின்ன அமலும் காரணமாக ஆகிவிடலாம். தாகித்த நாய்க்கு தண்ணீர் புகட்டிய ஒரு விபச்சாரியின் அமல் அல்லாஹ்விடம் அங்கீகாரம் பெற்றதால் அவளுக்கு சுவனத்தை பெற்றுத் தந்தது.

அமலுக்கான அங்கீகாரம் யாருக்கு கிடைக்கும்?

இதோ அல்லாஹ்வின் வசனத்தை கவனியுங்கள்...

إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّـهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ

"மெய்யாகவே அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொள்வது பயபக்தியுடையவர்களிடமிருந்துதான்" என்று (ஹாபீல்) கூறினார்.

இணைவைப்பும் இறைமறுப்பும் மட்டுமே ஈமான் பறிபோக காரணமாக சொல்ல முடியாது. பல நேரங்களில் ஈமான் பறி போக பாவங்களும் காரணமாக அமைந்துவிடும்.

பல்ஆம் இப்னு பாவூராவின் வாழ்வு இதற்கு சரியான சான்று. நபி மூஸா (அலை) அவர்கள் காலத்தில் வாழ்ந்த பல்ஆம் பின் பாஊரா என்பவர் மிகப் பிரபல்யமான துறவியாக இருந்தார்.

வணக்க வழிபாடுகளில் அதிகமாக ஈடுபாட்டுடன் இருந்தார்.

அவருக்கு அல்லாஹ் தனது மகத்தான பெயராகிய அல் இஸ்முல் அஃழம் என்பதை கற்றுக் கொடுத்திருந்தான்.

அந்தப் பெயர் கூறி பிரார்த்தித்தால் கேட்டது கிடைக்கும்; பிரார்த்தனை ஒப்புக்கொள்ளப்படுபவராக அவர் கேட்டு அல்லாஹ் எதையும் கொடுக்காமல் இருந்ததில்லை.

அந்த அளவுக்குப் பிரார்த்தனை ஒப்புக்கொள்ளப்படுபவராக இருந்தார்.

வாழ்நாளில் அவர் செய்த எந்த துஆவும் மறுக்கப்பட்டதில்லை என்பதும், இஸ்முல் அஃழம் எனும் அல்லாஹ்வின் விசேஷ திருநாமத்தை அறிந்திருப்பதும், தவ்ராத் வேதம் முழுவதும் மனனம் செய்த நான்கு பேரில் ஒருவராக அவர் இருந்ததும் அவர் பெற்ற அற்புதங்களில் உள்ளதாகும்.

ஆனால் அவர் இவ்வுலக வாழ்க்கையில் அலங்காரம் மற்றும் பகட்டின் பக்கம் சாய்ந்து அதன் இன்பங்களையும், சுகபோகங்களையும் எதிர்நோக்க ஆரம்பித்து பாவங்களில் குதித்தார்.

இறுதியில் நபி மூஸா (அலை) அவர்களுக்காகவும், அவர்களுடன் இருந்தவர்களுக்கு எதிராகவும் பிரார்த்தனை செய்ய எழுந்து நின்றார்.

இறுதியில் அகப் பார்வையை இழந்து அல்லாஹ்வுடைய அருளை விட்டும் தூரமாகி அழிவில் போய் விழுந்தார். அவருக்கு வழங்கப்பட்டிருந்த அருட்கொடைகள் அகற்றப்பட்டன. அவரது நாக்கு வெளியே தள்ளி நெஞ்சு வரை வந்து தொங்கியது.

(சுருக்கம் அறிவிப்பு : இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி), முஸன்னஃப் அப்தில் ரசாக், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), தஃப்ஸீர் தபரி, தஃப்ஸீர் இப்னு கஸீர் : 7:175-177, விரிவுரை பாகம் : 3 பக்கம் : 954-965.)

அல்லாஹ் அவருக்கு ஒரு அத்தாட்சியல்ல, பல அத்தாட்சிகளை வழங்கியதாக கூறுகின்றான்.

இந்தளவு தூரம் இறைநெருக்கம் பெற்ற ஒருவரை அல்லாஹ் ஈமானை பிடுங்கி சபித்த வார்த்தையை கவனியுங்கள்:

(நபியே!) நீர் அவர்களுக்கு ஒரு மனிதனுடைய வரலாற்றை ஓதிக் காட்டுவீராக! அவனுக்கு நாம் நம் அத்தாட்சிகளைக் கொடுத்திருந்தோம்; எனினும் அவன் அவற்றை விட்டு முற்றிலும் நழுவிவிட்டான்; அப்போது அவனை ஷைத்தான் பின் தொடர்ந்தான். அதனால் அவன் வழி தவறியவர்களில் ஒருவனாகி விட்டான்.

நாம் நாடியிருந்தால், நம் அத்தாட்சிகளைக் கொண்டு அவனை உயர்த்தியிருப்போம்; எனினும் அவன் இவ்வுலக வாழ்வை மதித்து, தன்னுடைய இச்சைகளையே பின்பற்றினான்; அவனுக்கு உதாரணம் நாயைப் போன்று, அதை நீர் விரட்டினாலும் நாக்கைத் தொங்க விடுகிறது, அல்லது அதை நீர் விட்டு விட்டாலும் நாக்கைத் தொங்க விடுகிறது என்று கூறுகின்றான்.

பல்ஆம் நேரடியாக இணைவைப்பு, இறைமறுப்பு போன்ற காரியங்களில் ஈடுபடவில்லை. நபி மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு எதிராக துஆவுக்காக கையேந்தினார் எனும் பாவமே அவரின் ஈமான் இழப்புக்கு காரணமாகிவிட்டது. அவர் பல்ஆமின் ஈமான் பறிப்புக்கு காரணத்தை பின்னர் வந்த ஒரு நபி அல்லாஹ்விடம் கேட்டபோது, “நான் கொடுத்த அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்துபவராக இருக்கவில்லை” என்று அல்லாஹ் சொன்னானாம்.

இங்கே நாய்க்கு ஒப்பிட்டுக் கூறியதானது நாயானது உணவையும், உடல் ஆசையையும் அடைவதில் மட்டுமே குறியாக இருக்கும். நல்லறிவு, நல்வழி ஆகிய உயர் தளத்தை விட்டு வெளியேறி ஆசைகளை முன்னிறுத்தி மன விருப்பத்தைப் பின்பற்றி வாழ்பவன் ஏறத்தாழ நாயின் குணத்தைப் பெற்றவனாகின்றான்.

“நான் உங்கள் மீது மிகவும் அஞ்சுவது ஒரு (வகை) மனிதரைப் பற்றித்தான். அவர் குர்ஆனை ஓதுவார். அதன் பொலிவு அவரிடம் காணப்படும். அவர் இஸ்லாத்துக்கு பக்க பலமாக இருப்பார். (இந்நிலையில் அவரது பாவங்களின் காரணமாக) அல்லாஹ் அவரை தான் நாடியவாறு (வழிகேட்டின் பக்கமாக) மாற்றிவிடுவான். அவரிடமிருந்து அந்தப் பொலிவு கழன்று விடும். அவர் அதை தனது முதுகுக்குப் பின்னால் தூக்கி எறிந்து விடுவார்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்கள் கூறியதாக ஹுதைஃபா பின் அல் யமான் (ரழி) கூறுகிறார். (இப்னு ஹிப்பான், தஃப்ஸீர் இப்னு கஸீர் 3:959)

அல்லாஹ்வின் அன்பை வளர்க்கும் அற்புத அமல்!


கியாமுல் லைல் என்னும் தஹஜ்ஜுத் தொழுகையை ஒருவர் தொழுவதன் மூலம் இரவை உயிர்ப்பிக்கிறார். இஹ்யாவுல் லைல் என்ற இரவை உயிர்ப்பிப்பது இறைவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமான செயல்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்களைப் பார்த்து அல்லாஹ் இவ்வாறு கூறுகிறான்:

போர்வை போர்த்திக் கொண்டிருப்பவரே! இரவில் - சிறிது நேரம் தவிர்த்து (தொழுகைக்காக எழுந்து) நிற்பீராக; அதில் பாதி (நேரம்) அல்லது அதில் சிறிது குறைத்துக் கொள்வீராக! அல்லது அதைவிடச் சற்று அதிகப்படுத்திக் கொள்வீராக; மேலும் குர்ஆனைத் தெளிவாகவும், நிறுத்தி, நிறுத்தியும் ஓதுவீராக. (அல் முஸ்ஸம்மில் 73:1-4)

மற்ற உபரித் தொழுகைகளை நேரமிருந்தால் தொழுது கொள்ளலாம். ஆனால் இத்தொழுகை தொழ வேண்டுமெனில் நேரத்தை நாம் உருவாக்க வேண்டும். ஆம்! இரவுத் தூக்கத்தின் ஒரு பகுதியைத் தியாகம் செய்தாலே ஒழிய இந்த வணக்கத்தை நிறைவேற்றிட முடியாது.

இதனால் இறைவனே இறைமறையில் இத்தொழுகையைப் பற்றிய மாண்புகளைக் கூறி இவ்வாறு ஆர்வமூட்டுகிறான்:

(நபியே!) இன்னும் இரவில் (ஒரு சில) பகுதியில் உமக்கு உபரியான (நபிலான) தஹஜ்ஜுத் தொழுகையைத் தொழுது வருவீராக! (இதன் பாக்கியத்தினால்) உம்முடைய இறைவன் 'மகாமே மஹ்மூதா' என்னும் (புகழ் பெற்ற) தளத்தில் உம்மை எழுப்பப் போதுமானவன். (சூரா பனீ இஸ்ராஈல் 17:79)

அவர்கள் விழுந்து ஸுஜுது செய்தவர்களாய்த் தம் இறைவனைப் புகழ்ந்து துதிப்பார்கள். அவர்கள் பெருமையடிக்கவும் மாட்டார்கள். அவர்களுடைய விலாக்கள் படுக்கைகளிலிருந்து (தூக்கத்தை துறந்து) உயர்த்தி அவர்கள் தங்களுடைய இறைவனை அச்சத்தோடும் நம்பிக்கையார்வத்தோடும் பிரார்த்தனை செய்வார்கள்; மேலும் நாம் அவர்களுக்கு அளித்ததிலிருந்து (தர்மங்களில்) செலவும் செய்வார்கள். (சூரா அஸ்ஸஜ்தா 32:15,16)

நிச்சயமாக இரவில் எழுந்திருந்து வணங்குவது (நாவு, மனம், செவி, பார்வை ஆகியவற்றையும்) ஒருமுனைப்படுத்துவதில் சக்தியானது. இன்னும் வாக்கையும் நேர்படச் செய்கிறது. (சூரா அல் முஸ்ஸம்மில் 73:6)

இந்த அற்புத அமலின் சிறப்புகளை அறிந்தவர்கள் அல்லாஹ்வுடன் உரையாடுவதற்காக ஆர்வத்துடன் எழுந்து அவன் முன் நிற்பார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

“ரமளானுக்குப் பிறகு நோற்கப்படக்கூடிய நோன்புகளில் சிறந்த நோன்பு முஹர்ரம் மாதத்தில் நோற்கும் நோன்பாகும். மேலும் கடமையான தொழுகைகளுக்குப் பிறகு சிறந்த தொழுகை இரவுத் தொழுகையாகும்.” (முஸ்லிம், திர்மிதீ, நஸஈ, அஹ்மத்)

“நான் நபி ﷺ அவர்கள் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். இரவில் ஒரு நேரம் இருக்கிறது. அந்நேரத்தில் ஒரு முஸ்லிம் இம்மை மறுமையின் நற்பேறுகளைக் கேட்பானேயானால் நிச்சயமாக அவனுக்கு அல்லாஹ் கேட்டதை வழங்கி விடுவான். இது அனைத்து இரவுகளிலுமாகும்” என்று நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள். (அறிவிப்பவர்: ஜாபிர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு, நூல்: முஸ்லிம்)

தனியோனாம் அல்லாஹ் தஹஜ்ஜுத் வேளையில் எங்கிருப்பான் என்பதை நபி ﷺ அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள்:

“நம் இறைவன் ஒவ்வொரு இரவும் கீழ் வானத்திற்கு இறங்கி இரவில் மூன்றில் ஒரு பகுதி இருக்கும்போது ‘என்னிடம் யாரேனும் பிரார்த்தித்தால் அதை நான் அங்கீகரிக்கிறேன். யாரேனும் என்னிடம் கேட்டால் அவருக்கு நான் கொடுக்கிறேன். யாரேனும் என்னிடம் பாவமன்னிப்பு கோரினால் அவரை நான் மன்னிக்கிறேன்’ என்று கூறுவான்.” (அறிவிப்பவர்: அபூஹுரைரா ரலியல்லாஹு அன்ஹு, நூல்: புகாரீ)

மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

“மக்களே! ஸலாம் கூறுவதை விசாலமாக்கிக் கொள்ளுங்கள். மேலும் (ஏழைகளுக்கு) உணவு வழங்குங்கள். மக்கள் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் இரவில் (எழுந்து) தொழுங்கள்.” (அறிவிப்பவர்: அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் ரலியல்லாஹு அன்ஹு, நூல்: திர்மிதீ)

அன்னை ஆயிஷா ரலியல்லாஹு அன்ஹா அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“நபி ﷺ அவர்கள் இரவில் எழுந்து தொழுவார்கள். அதனால் அவர்களின் பாதங்கள் வீங்கி விடும். ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஏன் இவ்வாறு செய்கிறீர்கள்? தங்களுக்குத் தான் முன் பின் பாவங்கள் மன்னிக்கபட்டனவே...’ என்று நான் வினவினேன். அதற்கு நபி ﷺ அவர்கள் ‘நான் (இறைவனுக்கு) நன்றியுள்ள அடியானாக இருக்கக் கூடாதா?’ என்று பதிலளித்தார்கள்.” (புகாரீ, முஸ்லிம்)

அல்லாஹ்வின் அன்பையும், அருளையும் பெறுவதற்காக பாடுபட்ட அருமை நபித்தோழர்களும், முத்தகீன்களான முன்னோர்களும் கியாமுல் லைல் தொழுவதில் பெரும் கவனம் செலுத்தியுள்ளார்கள். அதனை அனுபவித்து செய்துள்ளார்கள். மேலும் அதனை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல் இரகசியமாக செய்து வந்துள்ளார்கள்.

முஹம்மத் இப்னு அல் முன்கதிர் என்ற அறிஞர் கூறுகிறார்: “வாழ்க்கையில் மூன்று விஷயங்களைத் தவிர வேறு எதுவும் மகிழ்ச்சியளிக்கக்கூடியவை அல்ல. அவை: 1. கியாமுல் லைல். 2. முஃமினான சகோதரரைச் சந்திப்பது. 3. ஜமாஅத்துடன் தொழுவது.”

அல் காஸிம் இப்னு மாஈன் என்ற அறிஞர் அறிவிக்கிறார்: “இமாம் அபூஹனீஃபா அவர்கள் இரவு முழுவதும் நின்று வணங்குபவர்களாக இருந்தார்கள். “அதுவுமின்றி, மறுமைதான் இவர்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட (சோதனைக்) காலமாகும்; மறுமை அவர்களுக்கு மிகக் கடுமையானதும் மிக்க கசப்பானதுமாகும். (54:46)” என்ற இறைவசனத்தை திரும்பத் திரும்ப அழுது கொண்டே ஓதிக்கொண்டிருப்பார்கள். அதிகாலை வரை அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்பு வேண்டி கெஞ்சிக்கொண்டிருப்பார்கள்.”

இப்றாஹிம் இப்னு ஷம்மாஸ் என்ற அறிஞர் அறிவிக்கிறார்: “இமாம் அஹமத் இப்னு ஹம்பல் அவர்கள் தங்கள் இளம் வயதில் இரவு நேரங்களில் நின்று வணங்கிக்கொண்டிருப்பதை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.”

ஹதீஸ் கலை வல்லுனர் இமாம் புகாரீ அவர்கள் ஸஹர் நேரம் வரும் வரை கியாமுல் லைல் தொழுது கொண்டிருப்பார்கள். அப்பொழுது திருக்குர்ஆனின் பாதிக்கும், மூன்றில் ஒரு பகுதிக்கும் நடுவில் ஓதுவார்கள்.

‘ஷேகுல் இஸ்லாம்’ இப்னு தைமியா அவர்களின் இரவு வணக்கங்களைப் பற்றி அல்லாமா இப்னு அப்துல் ஹாதி அவர்கள் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “இரவு நேரங்களில் அவர்கள் மக்களை விட்டும் அகன்று இருப்பார்கள். இரவு நேரங்களை தொழுகையிலும், திருக்குர்ஆன் ஓதுவதிலும், பாவமன்னிப்பு கோருவதிலுமே அவர்கள் செலவழிப்பார்கள். அவர்கள் தொழ ஆரம்பித்தால், அவர்களின் உடல் குலுங்க ஆரம்பிக்கும். இடது பக்கமும், வலது பக்கமும் மாறி மாறி சாய்ந்து கொண்டிருக்கும்.”

ஷேக் இப்னுல் கய்யூம் அவர்களைப் பற்றி இப்னு ரஜப் அவர்கள் கூறியதாவது: “அவர்கள் இறைவணக்கத்தில், தஹஜ்ஜுதில், நீண்ட தொழுகைகளில் சிறந்து விளங்கினார்கள். இப்படிப்பட்ட வணக்கசாலியையும், குர்ஆன், ஹதீத், ஷரீஆ ஆகியவற்றில் இவ்வளவு அறிவுள்ளவரையும் நான் கண்டதேயில்லை.”

கியாமுல் லைலுக்கு உறுதுணை செய்யும் விஷயங்கள்!

1. அல்லாஹ்வுக்கு உண்மையாக, நேர்மையாக இருத்தல்.
2. கியாமுல் லைல் தொழ விரும்பும் மனிதர் அல்லாஹ் கியாமுக்கு அழைக்கிறான் என்பதை உணர வேண்டும்.
3. கியாமுல் லைலின் சிறப்புகளை, மாண்புகளை அறிந்திருத்தல்.
4. ஸலஃபுகளும், நேர்வழி பெற்ற மக்களும் எப்படி கியாமுல் லைலை நடைமுறைப்படுத்தினார்கள் என்பதை அறிதல்.
5. வலது பக்கம் சாய்ந்து படுத்தல்.
6. தூய்மையான நிலையில் (தஹாரத்) உறங்குதல்.
7. முற்கூட்டியே உறங்கச் செல்வது.
8. உறங்குவதற்கு முன் சொல்லப்படவேண்டிய திக்ருகளைச் சொல்லும் வழக்கத்தை ஏற்படுத்திக்கொள்ளுதல்.
9. ளுஹருக்கு முன்போ அல்லது பின்போ சிறிது நேரம் உறங்குதல் (கைலூக்கா).
10. அதிகமாக மிதமிஞ்சி சாப்பிடுவதையும், குடிப்பதையும் தவிர்த்தல்.
11. கியாமுல் லைல் தொழுவதற்கு நமது ஆன்மாவுடன் போராடுதல்.
12. பாவங்களைத் தவிர்த்தல்.
13. கியாமுல் லைல் தொழுவது குறித்து சோதனை செய்தலும், தொழாவிட்டால் கண்டித்தலும் வேண்டும்.

இப்படிப்பட்ட உன்னத வணக்கத்தை – இரவை உயிர்ப்பிக்கும் கியாமுல் லைல் வணக்கத்தை நாமும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். இந்தப் பரபரப்பான உலகில் நமது பாவங்களைக் கூறி அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்பு கோரி மன்றாடுவதற்கு வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அப்போது மட்டுமே நாம் அல்லாஹ்வின் அன்பைப் பெற முடியும். அப்போது மட்டுமே நாம் வெற்றி பெற்றவர்களாக மாற முடியும். அல்லாஹ் நம்மை வெற்றியாளர்கள் கூட்டத்தில் சேர்த்தருள்வானாக!

Monday, 27 February 2017

ஒரு நீதிபதியின் கதி...!



2002ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 27ல் தொடங்கிய கொடூரமான குஜராத் முஸ்லிம் இனப்படுகொலை முடிந்து இன்றோடு 15 வருடங்கள் ஆகின்றன. சாதாரண முஸ்லிம் ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் நடைபெற்ற கொடூரங்கள் ஒரு புறம். பதவியிலிருந்த முஸ்லிம் நீதிபதிகளுக்கும் அதே நிலைதான் என்பதுதான் கொடுமையிலும் கொடுமை.

பிப்ரவரி 28ம் தேதி மாலை 4 மணியளவில் குஜராத் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி காதிரி அவர்களின் வீட்டைச் சுற்றிலும் பதட்டமான சூழ்நிலை நிலவியது. ஃபாசிசக் கயவர்கள் கொள்ளையடிப்பிலும், தீ வைப்பிலும் ஈடுட்டுக்கொண்டிருந்தனர். ஆயுதங்கள் இல்லாத இரண்டு போலீஸ் காவலர்கள் மட்டுமே அவரது வீட்டைச் சுற்றிலும் காவல் காத்துக்கொண்டிருந்தனர்.

நீதிபதி காதிரியின் தாயாருக்கு 85 வயதாகிறது. அவர் இருதய நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர். மேலும் அவருடைய மனைவி, கல்லூரிக்குச் செல்லும் இரு மகள்கள் என்று அவரது குடும்பத்தில் அவரைத் தவிர மற்ற அனைவரும் பெண்களே.

அப்போது இராஜஸ்தான் தலைமை நீதிபதி ஏ.பி. ராவனி நீதிபதி காதிரியைத் தொடர்பு கொண்டு நிலைமையைக் கேட்டறிந்தார். நிலைமை மோசமாக இருந்ததை அறிந்த நீதிபதி ராவனி ஓய்வு பெற்ற ஒரு துணை கண்காணிப்பாளரைத் தொடர்பு கொண்டு நீதிபதி காதிரியின் வீட்டுக்கு தகுந்த பாதுகாப்புக்கு ஏற்பாடு செய்யுமாறு கூறினார்.

ஒரு மணி நேரம் கழித்து நீதிபதி ராவனி மீண்டும் நீதிபதி காதிரியைத் தொடர்பு கொண்டார். உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் பங்களாக்கள் அமைந்துள்ள அருகிலுள்ள துலியாகோட் பகுதியில் கொள்ளையடிப்புகளும், தீ வைத்தல்களும் நடப்பதாக நீதிபதி காதிரி அவரிடம் கூறினார்.

அதன் பிறகு நீதிபதி ராவனி பலமுறை முயற்சி செய்தும் நீதிபதி காதிரியைத் தொடர்பு கொள்ள முடியவில்லை. கவலையுற்ற அவர் மறுநாள் (மார்ச் 1) காலை குஜராத் நீதிமன்றத்தின் புரோடோகால் அதிகாரியைத் தொடர்பு கொண்டார். நீதிபதி காதிரி தன் குடும்பத்தாருடன் பின்னிரவில் அருகிலுள்ள நீதிபதி வகேலாவின் பங்களாவுக்குச் சென்று விட்டார் என்று அவர் கூறினார்.

காலை 11.30 மணியளவில் நீதிபதி காதிரி நீதிபதி ராவனியைத் தொடர்பு கொண்டார். தலைமை நீதிபதியும், இதர நீதிபதிகளும் கேட்டுக்கொண்டதற்கிணங்க அவர் தன் குடும்பத்தாருடன் நீதிபதி வகேலாவின் பங்களாவுக்குச் சென்று விட்டதாக கூறினார். வாஸ்த்ராபூரிலுள்ள நீதிபதிகள் பங்களாவுக்கு தன்னை மாறிச் செல்லும்படி கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றும் கூறினார்.

பணியிலிருக்கும் ஒரு நீதிபதியை அவரது அதிகாரப்பூர்வ இல்லத்திலிருந்து மாறி இருக்கச் சொல்லும் அளவுக்கு பாதுகாப்பின் லட்சணம் இருக்கிறது என்றால் அது நீதித்துறையின் சுதந்திரத்திற்கு ஏற்பட்ட இழுக்கு என்றும், அரசியல் நிர்ணயச் சட்டத்தின் மதச்சார்பற்ற தன்மைக்கு ஏற்பட்ட இழுக்கு என்றும் நீதிபதி ராவனி மிக்க வருத்தத்துடன் கூறினார்.

இன்னொரு அதிர்ச்சியான செய்தியை நீதிபதி ராவனி அறிந்தார். ஓய்வு பெற்ற உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியும், எம்.ஆர்.டி.பி.யின் முன்னாள் தலைவருமான நீதிபதி திவேச்சா அவரது வீட்டை விட்டு வெளியேறிவிட்டதாகவும், அவரது வீடு அழித்து நாசமாக்கப்பட்டதாகவும் ஒரு நண்பரின் வீட்டில் தங்கியிருந்த நீதிபதி திவேச்சா மூலம் அறிந்து நொறுங்கிப் போனார் நீதிபதி ராவனி.

நீதிபதி காதிரியின் வீட்டின் பாதுகாப்புக்காக நியமிக்கப்பட்ட போலீஸ் படை வன்முறைக் கும்பலின் அளவை நோக்கும்போது மிகக் குறைவானது என்றும், வீட்டிலிருந்து மாறியிருப்பதே புத்திசாலித்தனம் என்றும் இராணுவ உளவுத்துறையினர் நீதிபதி காதிரியிடம் கூறினர்.

அவர் பாதுகாப்புக்கு உள்ளூர் போலீசை நம்பியிருக்க வேண்டாம் என்றும், இராணுவ விருந்தினர் மாளிகையில் வந்து தங்கும்படியும், அது அவர்களது கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியில் இருப்பதால் பாதுகாப்புக்கு ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை என்றும் அவர்கள் கூறினர்.

நீதிபதி காதிரியிடம் நீதிபதி ராவனி இவ்வாறு கூறினார்: “சகோதரரே, களத்திலுள்ள யதார்த்தம் என்னவெனில் சட்டத்தின் தத்துவம் என்பது ஏட்டளவில் மட்டுமே உள்ளது. நாம் தைரியசாலிகளாக இருக்கலாம். ஆனால் நாம் நாட்டின் எல்லையில் போராடும் படைவீரர்கள் இல்லை. அங்கேதான் ஓர் அங்குலம் பின்வாங்கினாலும் அது கோழைத்தனமாகக் கருதப்படும். இப்பொழுது இங்குள்ள சூழ்நிலைக்கு நீங்கள் ஒரு பாதுகாப்பான இடத்திற்கு மாறுவதே புத்திசாலித்தனம்.”

இந்தச் சமயத்தில் அந்தக் குடும்பத்திற்கு உறவினர்களின் உதவியும், ஆதரவும் கண்டிப்பாக தேவை என்ற நிலையில் அவர்கள் உறவினர்களை அண்ட முடியாத கொடுமையான சூழ்நிலை. இராணுவத்தினர் உடல் ரீதியாக அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிக்கலாம். ஆனால் மனோரீதியான தைரியத்தையும், ஆதரவையும் அவர்களால் தர இயலாது.

இறுதியில் மாலை 4 மணியளவில் இராணுவப் பாதுகாப்புடன் நீதிபதி காதிரி தன் குடும்பத்தாரை அழைத்துக்கொண்டு அவருடைய சகோதரியின் கணவர் வீட்டுக்குச் சென்றுவிட்டார்.

உயிருக்கு அஞ்சிய பல முஸ்லிம் வழக்கறிஞர்கள் நீதிபதி ராவனியை தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு, அவரது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி போலீஸ் பாதுகாப்புக்கு ஏற்பாடு செய்து தருமாறு கெஞ்சினர். ஆனால் தலைமை நீதிபதியாக இருந்த தனது செல்வாக்கு அங்கே செல்லாக்காசு என்றுணர்ந்த அவர், தனது இயலாமையை அவர்களிடம் தெரிவித்தார்.

குஜராத் இனப்படுகொலை முழுவதையும் நேரடிக் களத்திற்கே சென்று பதிவு செய்த அக்கறையுள்ள குடிமக்களின் குழுமத்திடம் நீதிபதி ராவனி மேற்கண்ட நிகழ்வுகள் குறித்து நேரடி சாட்சி பகர்ந்தார். மேலும் தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையத்திடமும் இந்நிகழ்வுகள் குறித்து ஒரு மனு கொடுத்துள்ளார்.

இருந்தும் என்ன பயன்? ஒரு விளைவும் ஏற்படவில்லை. மொத்த இனப்படுகொலையையும் நடத்த விட்டு கள்ள மவுனம் சாதித்த அன்றைய குஜராத் முதல்வர் மோடி இன்று பிரதமர். இதுதான் இன்றைய இந்தியா!

இந்தியாவில் சிறுபான்மை மக்கள் ஃபாசிஸ்டுகளிடமிருந்து பாதுகாக்கப்பட வேண்டுமென்றால் எடுத்தேன், கவிழ்த்தேன் என்று சில செயல்களில் ஈடுபடுவதோ, உணர்ச்சி வயப்பட்டு துள்ளுவதோ, கவர்ச்சிப் பேச்சாளர்களிடம் மயங்கி அவர்கள் பின்னால் செல்வதோ தீர்வாகாது.

ஒரு தலைமையின் கீழ் மக்களை ஒருங்கிணைத்து, பலப்படுத்தி, இலக்கை நிர்ணயித்து, திட்டங்களைத் தீட்டி, அதனை சன்னம் சன்னமாக நிறைவேற்றும் நீண்ட பயணத்தை மேற்கொண்டாலொழிய இது சாத்தியமாகாது.

(இலக்கியச்சோலை வெளியீடான “மனித இனத்திற்கெதிரான குற்றம்” நூலிலிருந்து...)

Saturday, 25 February 2017

போவோமா ஊர்கோலம்...?


அமைதியான அதிகாலை வேளை. மஸ்ஜிதில் கூட்டாக ஸுப்ஹு தொழும்பொழுது மனதில் எப்பொழுதும் ஒரு தெளிவும், திருப்தியும் பிறக்கும். ஸலாமுக்குப் பிறகு திக்ரு, துஆ, குர்ஆன் ஓதுதல் எல்லாம் முடிந்து வெளிவந்தேன்.

இலேசாக விடிந்திருந்தது. மெல்ல கடற்கரை நோக்கி நடந்தேன். வழியில் தேநீர்க்கடையில் சூடான மஞ்சள் வாடாவும், சோத்து வாடாவும் வாடா... வாடா என்றன. ஒரு மஞ்சள் வாடாவை துண்டுத்தாளில் எடுத்துக்கொண்டு கடைக்குள் நுழைந்தேன்.

அதைத் தின்று இஞ்சித் தேநீரைக் குடித்தாலே தனி சுகம். இந்தச் சுகம் வேறு எந்த ஊரிலும் கிடைக்காது. நான் ஊரில் இருப்பதே கொஞ்ச நாட்கள்தான். அதனால் எப்பொழுது ஊருக்கு வந்தாலும் இந்தத் தேநீர்க் கடையைத் தவற விடுவதே கிடையாது.

வாடா சாப்பிட்டு, இஞ்சித் தேநீரை அருந்தியவுடன் வயிறு நிரம்பிய ஒரு திருப்தி. விடியற்காலையின் பேய்ப்பசி அடங்கியது. துட்டை கொடுத்து விட்டு வெளியே வந்தேன்.

மெல்ல நடக்க ஆரம்பித்தேன். எனது ஆமை வேக நடையைப் பார்த்து "வாக்கிங்போற மூஞ்சப்பாரு..." என்று என் மனமே நக்கல் செய்தது.

எனவே நடையின் வேகத்தைக் கூட்டினேன். மூச்சிரைத்தது. கடற்கரை நெருங்கியது. கடற்கரை மணலில் கால் வைத்ததும் அதிகாலைக் குளிரில் ஜில் என்றிருந்தது. மனதுக்குள் ஒரு துள்ளல். கால்களை மணலில் புதைத்து புதைத்து நடக்கும்பொழுது சிறு குழந்தையின் குதூகலம். அப்படியே மணலில் உருண்டு புரளலாம் போலிருந்தது.

நேரே தெற்கு நோக்கி நடந்தேன். கடற்கரையில் நடைப்பயிற்சி செல்பவர்கள் அதிகமாக தெற்கு நோக்கித்தான் நடப்பார்கள். அதாவது திருச்செந்தூர் பக்கம். அந்த அழகான நீண்ட கடற்கரையின் பட்டுப் போன்ற மணலில் நடப்பதில் அத்தனை ஆனந்தம் காயலர்களுக்கு.

சென்னை மெரீனாவுக்கு அடுத்தபடியாக அழகான நீண்ட கடற்கரை இதுதான் என்று அறிஞர் அண்ணா காயல் கடற்கரையைப் பாராட்டினாராம். சிறு வயதில் கேள்விப்பட்டது.

நானும் எனக்கெதிராக வரும் ஆண்களும் ஒருவருக்கொருவர் ஸலாம் கூறிக்கொண்டோம். மிக நீண்ட தூரம் நடந்து விட்டு திரும்பினேன். கடற்கரையின் நுழைவுப் பக்கம் வந்தேன். நல்ல வியர்த்திருந்தது.

அப்படியே கடலின் அருகில் கடலைப் பார்த்து அமர்ந்தேன். ஓஓவென்று அலையின் சப்தம். யாருக்கும் காத்திராத அலைகள். "காலமும், கடலலையும் யாருக்காகவும் காத்திருப்பதில்லை" (Time and tide never wait for anybody) என்பது எவ்வளவு பெரிய உண்மை!

இதுவரை என்றைக்காவது கடல் தன் அலையை நிறுத்தியிருக்கிறதா? முதல்வர் வருகிறார்...ஏன், பிரதமரே வருகிறார்,,, கொஞ்சம் நிறுத்து... அவர் வந்தபின் உன் வேலையைத் தொடங்கு என்று போக்குவரத்தை நிறுத்தி, மக்களுக்கு இடையூறு தருவது போன்று கடலிடம் சொல்ல முடியுமா?

அதெல்லாம் உன் சாலையில் வைத்துக்கொள்.. என்னிடம் நடக்காது... முதல்வர் வந்தால் எனக்கென்ன, முத்தமிழறிஞர் வந்தால் எனக்கென்ன என்று முகத்திலடித்தாற்போல் முழங்கி விடும்.

கடலலை ஓயாமல் அடிப்பது போல், காலமும் ஓய்வே இல்லாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. அதனை நாம் சிந்தித்துப் பார்ப்பது மிகவும் அரிதே.

பூமியில் உள்ள அனைத்தையும் அல்லாஹ் மனிதனுக்காகவே படைத்துள்ளான். இதனை நாம் இப்படியும் சிந்திக்கலாம்.

காலமும், கடல்களும், காடுகளும், மலைகளும், மரங்களும், நதிகளும், செடிகளும், கொடிகளும் வெறும் வளங்களை அளிக்க மட்டுமா இவ்வளவு அழகாக படைக்கப்பட்டிருக்கின்றன? அவை தரும் வளங்கள் மட்டுமல்ல, அவை உருவாக்கும் சூழ்நிலைகளும், இயற்கையும் எல்லாம் மனிதன் பயன் பெறவும் ஆறுதலும், மகிழ்ச்சியும் பெறவுமே அல்லாஹ் படைத்துள்ளான்.

"உங்கள் உள்ளங்களுக்கு இடைக்கிடை ஓய்வு கொடுங்கள். உள்ளத்தை நிர்ப்பந்தித்தால் அது குருடாகி விடும்" என்று அலீ (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

"அவர்களுக்கு மேலிருக்கும் வானத்தை நாம் எவ்வாறு அதை (ஒரு கட்டுக்கோப்பாக) அமைத்து, அதை அழகு செய்து, அதில் எவ்வித வெடிப்புகளும் இல்லாமல் (ஆக்கியிருக்கின்றோம்) என்பதை அவர்கள் பார்க்கவில்லையா?" என்று எல்லாம் வல்ல இறைவன் தன் திருமறையில் காஃப் அத்தியாயத்தில் 6வது வசனத்தில் கேட்கிறான்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அறிவுள்ளவனுக்கு அவன் சித்த சுவாதீன மற்றவனாக இல்லாவிட்டால் நான்கு நேரங்கள் இருக்க வேண்டும். தன் இறைவனோடு உரையாடும் நேரம். தன்னை விசாரணை செய்யும் நேரம். இறைப் படைப்புகள் பற்றி சிந்திக்கும் நேரம். உணவு, குடிப்பு போன்ற தன் தேவைகளுக்கான நேரம்.'' (இப்னுஹிப்பான்)

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கட்டளைப்படி இறைப் படைப்புகளைப் பற்றி சிந்திக்க நேரம் ஒதுக்க வேண்டும். அப்படி சிந்திப்பதற்கு கண்ணால் காண்பது என்பது மிகச்சிறந்த வழி.

ஐவேளை அல்லாஹ்வை வணங்குவது மட்டும் ஒரு முஃமினின் கடமை அல்ல. மாறாக, தம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகையும், அதிலுள்ள இயற்கை எழில் கொஞ்சும் அழகையும் இரசித்து இலயித்து தனது உள்ளத்தில் உள்வாங்கி அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தி அதனைக் குறித்து சிந்தித்து இறைவனின் பேராற்றலை உணர்ந்து ஆனந்தமான வாழ்க்கையை வாழ முஃமின் பணிக்கப்பட்டுள்ளான்.

முந்தைய சமுதாயங்கள் வாழ்ந்த இடங்களை, இறைவனின் அத்தாட்சிகளைக் காண்பதற்கு பயணம் மேற்கொள்ள திருக்குர்ஆன் போதிக்கிறது. இது இறை நினைவை (திக்ர்) உறுதி செய்யும்.

இஸ்லாமிய வரலாற்றில் உலகைச் சுற்றி வந்த பயணி இப்னு பதூதா. இவர் பயணம் செய்த நாடுகள், நகரங்கள் குறித்து இவர் எழுதி வைத்துள்ள பயணக் குறிப்புகள் இன்று வரலாற்றுப் பெட்டகங்களாகப் போற்றப்படுகின்றன. இப்னு பதூதா காயல் பதியும் வந்து சென்று இங்கே அப்பொழுது சிறப்பாகச் செயல்பட்டு வந்த துறைமுகத்தைப் பற்றி சிலாகித்துக் கூறுகிறார் அவரது பயணக் குறிப்பில். அது இன்று நமக்கு பெரிய வரலாற்று ஆதாரமாகத் திகழ்கிறது.

இப்படி இறைவனின் படைப்புகளைக் காண்பதற்காகவே, அது குறித்து சிந்திப்பதற்காகவே உலகம் முழுவதும் சுற்றிய முஸ்லிம்கள் ஏராளம்.

எனவே நமது சுற்றுலாப் பயணங்களும் இதனை அடிப்படையாகக் கொண்டே அமைய வேண்டும். வெறும் ஜாலிக்காக என்று இருக்கக் கூடாது.

இயற்கை எழில் கொஞ்சும் இடங்களைப் பார்ப்பதிலும், அது தரும் செய்திகளை உள்வாங்குவதிலும் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்ட என்னருமை எழுத்தாள நண்பர் சாளை பஷீர் இப்படிப்பட்ட பயணங்களை மேற்கொண்டு அதனைப் பல்வேறு வகைகளில் பதிவு செய்தும் வருகிறார். இன்ஷா அல்லாஹ் நாளை அது வரலாறாக மாறும்.

இறைவன் அலங்கரித்து வைத்துள்ள இயற்கைக் காட்சிகளைக் கண்டு மகிழச்சி கொள்ளும் சுற்றுலாவை அரபியில் "ஸியாஹத்" என்று அழைப்பார்கள். அதன் பொருள்" தண்ணீர் பூமியில் சுமூகமாக ஓட வேண்டும்" என்பதாகும்.

மனோகரமான அருவிகளும், நதித் தடாகங்களும், இயற்கையான சுத்த நீரையும், குளிர்ச்சியையும் தருவதைப் போலவே சுற்றுலாப் பயணங்கள் உள்ளத்திற்கும், குடும்பத்திற்கும் குளிர்ச்சியையும், ஆறுதலையும் தரும்.

ஷஹீத் செய்யித் குதுப் தனது திருக்குர்ஆன் விரிவுரையில் இவ்வாறு கூறுகிறார்: "பூந்தோட்டங்கள் உள்ளத்தில் ஒளியையும், உற்சாகத்தையும் ஏற்படுத்தி உயிரோட்டமாக்குகிறது. அழகான காட்சிகள் இதயத்தை உயிர்வாழச் செய்கின்றன. ஒரு பூவின் நிறம் அல்லது அதன் அமைப்பு மிகப் பெரிய கலைஞர்கைளயும் பலமிழக்கச் செய்துவிடும்.''

இப்னு கல்தூன் என்ற இஸ்லாமிய வரலாற்றாய்வாளர் சுற்றுலாவைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில், "கடிதங்கள், ஓவியங்கள், வரைபடங்கள் விளக்க முடியாததை ஒருவரை நேருக்கு நேர் சந்திப்பதும், ஓர் இடத்தை நேரில் சென்று பார்ப்பதும் ஏற்படுத்துகின்றன" என்கிறார்.

சுற்றுலாவில் வித்தியாசமான இடங்களில் வித்தியாசமான செயற்பாடுகளைத் தெரிவு செய்யுங்கள். அதாவது சுற்றலா பல்வேறு நோக்கங்கைளக் கொண்டது.

மகிழ்ச்சி, ஓய்வு, ஆரோக்கியம், விளையாட்டு, கல்வி, உறவுமுறை, ஆன்மீகம், அந்தஸ்து, தொழில் என அதன் நோக்கங்கள் பரந்து பட்டது. சுற்றுலா என்பது மகிழ்ச்சி, ஓய்வு, மாற்றம், பயன் எனப் பல அம்சங்கள் நிரம்பியது என்பதை மறுத்தலாகாது.

குழந்தைகள் – பெற்றோர்களுக்கிடையிலான உறவில் பதற்றத்தை ஏற்படுத்திவிட்டால் சுற்றுலாவின் பயன் கிட்டவே கிட்டாது. எனவே எந்தெவாரு விஷயத்திலும் கடுமையாக நடக்காமல் மிகச் சூசகமாக நடந்து கொள்ள வேண்டும்.

மக்கள் தங்கள் வழக்கமான இருப்பிடத்தை விட்டு தற்காலிகமாக வேறு இடத்திற்குச் செல்வதும், சென்ற இடத்தில் அவர்களின் செயற்பாடுகளையும், அவர்களின் தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்ய மேற்கொள்ளப்படும் ஏற்பாடுகளையும் சுற்றுலா எனப் பொதுவாக குறிப்பிடுகிறார்கள்.

குழந்தைகளுக்கான விளையாட்டுகளை பெற்றோர் ஒழுங்கு செய்து கொடுத்தல் வேண்டும். இது அவர்களின் இயல்பூக்கங்கள் வெளிப்பட வாய்ப்பளிக்கும். பாடசாலையிலிருந்து வீடு திரும்பும் குழந்தை நல்ல விளையாட்டுகளை விளையாட வேண்டும்.

இமாம் கஸ்ஸாலி, விளையாட்டை குழந்தைகளின் தன்னியல்பான செயற்பாடாகக் கருதவில்லை. அதற்கு அடிப்படைத் தொழிற்பாடுகள் இருப்பதாகக் கூறுகிறார். அதாவது, விளையாட்டினால் குழந்தை உடலையும், உறுப்புகளையும் பயன்படுத்திக் கொள்கிறது. விளையாட்டு குழந்தைக்கு குதூகலத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் வழங்குகின்றது. பாடசாலையில் பாடங்களினால் சோர்வடைந்து வீடு திரும்பும் குழந்தைக்கு இது ஆறுதலாக இருக்கின்றது என்று கூறுகிறார்.

படைத்தவனின் படைப்புகளை ரசிப்போம். அதில் அமுங்கிக் கிடக்கும் அல்லாஹ்வின் பேராற்றலை உணர்வோம். அவன் மேல் அதிகப் பற்றுவைப்போம். அதுவே அழியா வெற்றியை அள்ளித்தரும்.

http://www.kayalnews.com/essays/experience-new/5124-2014-08-24-20-31-31

Wednesday, 22 February 2017

வெற்றியின் இரகசியம்!


முஸ்லிம்கள் ஷாம் தேசத்தில் வெற்றி மேல் வெற்றிகளை ஈட்டிக்கொண்டிருந்தபோது ரோமப் பேரரசர் ஹிராக்ளியஸ் தன் தளபதிகளை அழைத்து கேட்டார்:

“கிறிஸ்தவத்தைப் பின்பற்றுபவர்களே, புனித நீரின் புதல்வர்களே, நான் உங்களிடம் இந்த அரபுகள் குறித்து எச்சரித்திருந்தேன். நீங்கள் அதனை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. கிறிஸ்துவின் மீதாணையாக, சத்திய பைபிளின் மீதாணையாக, எனது அரியணையின் கீழுள்ள அனைத்து நிலங்களையும் இந்த அரபுகள் ஆள்வார்கள். அழுவது பெண்களுக்குரியது. இந்தப் பூமிப் பந்தின் எந்தவொரு அரசனும் எதிர்கொள்ள முடியாத ஒரு படை வந்துள்ளது. நான் என் செல்வ வளத்தையும், மனித வளத்தையும் உங்களை, உங்கள் மதத்தை, உங்கள் பெண்களைக் காப்பதற்காக செலவிட்டுள்ளேன். உங்கள் பாவங்களை எண்ணி வருந்தி கிறிஸ்துவிடம் பாவமன்னிப்பு கோருங்கள். உங்கள் ஆளுகைக்குட்பட்டவர்களுக்கு நல்லது செய்யுங்கள். அவர்களை அடக்கி ஒடுக்காதீர்கள். யுத்தங்களில் பொறுமையைக் கடைப்பிடியுங்கள். உங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொள்ளாதீர்கள். கர்வத்தைக் கைவிடுங்கள். பொறாமையைப் பொசுக்கி விடுங்கள். இந்த இரண்டும் ஒரு தேசத்தை எதிரிகளின் முன்பு தலைகுனிய வைத்து விடும். நான் இப்பொழுது ஒரு கேள்வி கேட்கப் போகிறேன். அதற்கு நீங்கள் கண்டிப்பாக பதிலளிக்க வேண்டும்.”

“என்ன வேண்டுமோ கேளுங்கள், சீசரே” என்று எல்லோரும் ஏகோபித்துக் கூறினார்கள்.

ஹிராக்ளியஸ் கேட்ட கேள்வி இதுதான்:

“உங்களுக்கு அரபுகளை விட படைபலமும், பணபலமும் அதிகம். பாரசீகர்களும், துருக்கியரும், ஜராமிகாவினரும் உங்கள் படைபலத்தையும், போர் வீரியத்தையும் கண்டு அஞ்சுகின்ற வேளையில், ஏன் அரபுகளிடம் மட்டும் நீங்கள் தோற்றுப் போகிறீர்கள்? அந்தப் பாரசீகர்களும், துருக்கியரும், ஜராமிகாவினரும் உங்களிடம் ஒவ்வொரு தடவையும் தோற்றுப்போய் திரும்புகிற வேளையில், அனைத்து பலவீனங்களையும் தங்களகத்தே கொண்ட இந்த அரபுகள் உங்களை எப்படி ஒவ்வொரு முறையும் வெற்றி கொள்கிறார்கள்? அவர்களைப் பாருங்கள். அணிய ஆடையில்லாமல் அரை நிர்வாணமாகக் காட்சியளிக்கிறார்கள். பசியால் ஒட்டிய வயிறுடன் உலா வருகிறார்கள். அவர்களிடம் போதுமான ஆயுதங்கள் இல்லை. அப்படியிருந்தும் அவர்கள் உங்களை புஸ்ரா, ஹவ்ரான், அஜ்னாதைன், டமஸ்கஸ், பஅலபாக், ஹிம்ஸ் ஆகிய நகரங்களில் படுதோல்வியடையச் செய்தார்கள். அது எப்படி அவர்களுக்கு சாத்தியமானது?”

ரோமர்கள் அனைவரும் அமைதியாக இருந்தனர். யாரும் வாய் திறக்கவில்லை. கிறிஸ்தவத்தை ஆழமாக ஆய்ந்தறிந்த ஒரு வயதான கிறிஸ்தவப் பாதிரி எழுந்தார். “நான் அதற்கான பதிலைச் சொல்கிறேன்” என்று ஆரம்பித்தார்:

“சீசரே, நம் மக்கள் மதத்தை மாற்றிவிட்டனர். நிறைய புதுமைகளை உட்புகுத்தி விட்டனர். இயேசு கிறிஸ்து குறித்து சர்ச்சையில் மூழ்கி விட்டனர். ஒருவருக்கொருவர் அடக்கியாள்கின்றனர். நல்லதை யாருமே ஏவுவதில்லை. தீயதை யாருமே விலக்குவதில்லை. நீதியோ, நியாயமோ, நன்மையோ அதன் ஒரு சுவடு கூட அவர்களிடம் இல்லை. அவர்கள் வழிபாட்டு நேரங்களை மாற்றி விட்டனர். வட்டியை விழுங்குகின்றனர். விபச்சாரத்தில் வித்தகம் புரிகின்றனர். கள்ள உறவுகள், கூடா ஒழுக்கங்களில் மூழ்கி விட்டனர். ஒவ்வொரு பாவமான காரியமும், வெட்ககரமான செயலும் அவர்களிடம் அன்றாட நிகழ்வுகளாகி விட்டன. அதற்கு மாறாக, இந்த அரபுகள் தங்கள் இறைவனுக்கு முற்றிலும் கீழ்ப்படிகின்றனர். மார்க்கத்தை மாசுமருவின்றி மார்போடு அணைக்கின்றனர். இரவு நேரங்களில் இறைவணக்க வழிபாடுகளில் ஈடுபடுகின்றனர். பகற்பொழுதுகளில் படைத்தவனுக்காக பசித்திருக்கின்றனர். தங்கள் இறைவனை நினைவு கூராமல் ஒரு கணம் கூட அவர்களை விட்டுக் கடந்ததில்லை. தங்கள் தலைவர் முஹம்மதுக்கு வாழ்த்துகளை வழங்காமல் வார்த்தைகளைத் தொடர்ந்ததில்லை. அடக்குமுறைகள், ஒடுக்குமுறைகள், வரம்பு மீறல்கள் முதலியன முஸ்லிம்களிடம் முகவரி தேடுகின்றன. அவர்கள் அகங்காரிகள் அல்லர். நம்மை அவர்கள் தாக்கினால் நம்மை தப்பிக்க விடமாட்டார்கள். நாம் அவர்களைத் தாக்கினால் நம்மை விட்டு தப்பித்து ஓட மாட்டார்கள். இந்த வையகம் தற்காலிகமானதுதான்; வரும் மறுவுலக வாழ்வே முடிவில்லாதது என்பதில் அவர்கள் உறுதியான நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால்தான் அவர்கள் தொட்ட இடமெல்லாம் துலங்குகிறது. சென்ற இடமெல்லாம் செழிக்கிறது. வெற்றி கிடைக்கிறது.”

(இன்ஷா அல்லாஹ் விரைவில் வெளிவரவிருக்கும் “இஸ்லாம் வென்றெடுத்த ஷாம்” என்ற நூலிலிருந்து...)

Wednesday, 15 February 2017

உலகிலேயே முதன்முதலில் ராக்கெட் தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்திய திப்பு!

விஞ்ஞானி அப்துல் கலாம் நாஸா மையத்தில் கண்ட ராக்கெட் விடும் திப்பு படையின் ஓவியம்

ஒரே ராக்கெட்டில் 104 செயற்கைக்கோள்களை அனுப்பிய இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகளுக்கு பாராட்டுகள்!

இந்தத் தருணத்தில் உலகிலேயே முதன்முதலில் ராக்கெட் தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்திய திப்புவையும், அவர் தந்தை ஹைதர் அலீயையும் நினைவு கூர்வோம்.



சொந்த மண்ணில் மறக்கப்பட்டு விட்ட ஓர் உண்மையை இந்தக் கிரகத்தின் இன்னொரு பகுதி நினைவுகூர்வதை விஞ்ஞானி அப்துல் கலாம் அவர்கள் தனது ‘அக்னிச் சிறகுகள்’ நூலில் ஆச்சரியத்துடன் விவரித்திருப்பது வருமாறு:

''எனது பயணத்தின் இறுதிக் கட்டமாக வாலப்ஸ் ஃப்ளைட் ஃபெசிலிட்டி மையத்திற்குச் சென்றேன். இந்த மையம வர்ஜீனியா மாகாணத்தில் கிழக்குக் கடற்கரைத் தீவான வாலப்ஸில் அமைந்துள்ளது. நாஸாவின் சவுண்டிங் ராக்கெட் திட்டத்திற்கு இந்த மையம்தான் அடித்தளம். இங்கே வரவேற்புக் கூடத்தில் ஓர் ஓவியம் பிரதானமாகக் காட்சியளித்தது. ஒரு சில ராக்கெட்டுகள் பறந்து கொண்டிருக்கும் பின்னணியுடன் போர்க்களக் காட்சி ஒன்றை ஓவியமாக அங்கே தீட்டியிருந்தார்கள். இந்தக் காட்சியைக் கருவாகக் கொண்ட ஓர் ஓவியம் இப்படிப்பட்ட இடத்தில் இருப்பது ஒன்றும் வியப்பான விஷயம் அல்ல. ஆனால் என் கவனத்தை ஈர்த்தவர்கள், அதில் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்த படைவீரர்கள்! ராக்கெட்டுகளை ஏவும் பகுதியில் காணப்பட்ட அவர்கள் வெள்ளை நிறத்தவர்கள் அல்ல. தெற்காசிய மக்களிடம் காணப்படும் உருவ அமைப்புடன் கருப்பு நிறம் கொண்ட படைவீரர்கள் அவர்கள். ஒரு நாள், எனக்குள் ஊற்றெடுத்த ஆர்வம், அந்த ஓவியத்தின் அருகே என்னை இழுத்துச் சென்றது. திப்பு சுல்தானின் படை வெள்ளையர்களுடன் போரிடும் காட்சியை அதில் கண்டேன். திப்பு சுல்தானின் சொந்த தேசத்தில் மறக்கப்பட்டு விட்ட ஓர் உண்மையை இந்தக் கிரகத்தின் இன்னொரு பகுதியில் நினைவுகூர்ந்து போற்றப்படுவதை அந்தச் சித்திரம் உணர்த்தியது. ராக்கெட் போர்த் தந்திரத்தின் நாயகனாக ஓர் இந்தியனை நாஸா பெருமைப்படுத்தி இருப்பதைப் பார்த்து மகிழ்ச்சிகொண்டேன்.'' (அக்னிச் சிறகுகள்)

சக்தி வாய்ந்த ராக்கெட் மற்றும் ஏவுகணை தொழில்நுட்பத்தை முதன் முதலில் பயன்படுத்தியவர் திப்பு சுல்தான் என்பதை இந்திய விஞ்ஞானிகள் தற்போது அங்கீகரித்துள்ளனர். நவீனகால இராணுவ வரலாற்றில் ராக்கெட் படையினை பயன்படுத்தியவர் மைசூர் புலி திப்பு சுல்தான் என்பதையும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் உறுதிப்படுத்தியுள்ளனர்.



6000 படைவீரர்களைக் கொண்ட, 27 தளபதிகளைக் கொண்ட திப்பு சுல்தானின் முழுமையான ஏவுகணைப் படைப்பிரிவு 1792ல் நிகழ்த்திய சாகசங்கள் பிரிட்டிஷ் படைகளின் பின்னடைவுக்கு காரணமாகிறது. வீரத் திப்புவின் படைகள் பயன்படுத்திய ராக்கெட்டுகள் லண்டன் மாநகரில் உள்ள 'உல் விச்' அருங்காட்சியகத்தில் தற்போது உள்ளது. ஸ்ரீரங்கப்பட்டினம் “நவீனகால ராக்கெட் மற்றும் ஏவுகணை தொழில்நுட்பத்தின் தொட்டில்” எனவும் விஞ்ஞானிகள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

இரண்டாம் உலகப் போரில் ஜெர்மனி பயன்படுத்திய V2 ராக்கெட்களுக்கு முன்னோடியாக திப்புவின் ராக்கெட் தொழில்நுட்பம் இருந்தது என்றும் நிபுணர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். திப்புவின் ராக்கெட் 2.2 கிலோ கிராம் முதல் 5.5 கிலோ கிராம் வரை இருந்தது. ராக்கெட்களை போர்க்களத்தில் பயன்படுத்திய முதல் மாவீரன் திப்பு சுல்தான் என்பதையும் உலகிற்கு தெரிவிக்க விரும்புவதாக நிபுணர்கள் கூறியுள்ளனர்.

துரோகத்தால் மாவீரன் திப்பு வீழ்ந்த 1799ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு 700 ராக்கெட்களும், 900 சிறிய வகை ராக்கெட்களும் லண்டன் ராயல் மியூசியத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இரண்டு கிலோ மீட்டர் பாய்ந்து சென்று எதிரிகளின் இலக்குகளைத் தாக்கும் திப்புவின் ஏவுகணைகள் இந்திய ஏவுகணை தொழில்நுட்பத்தையும், வீரத் திப்புவின் போர் நிபுணத்துவத்தையும் விளக்கும் வண்ணம் அமைந்துள்ளது.