அருள்மறைக் குர்ஆனை அன்றாடம் ஓதுவோம்!

அல்லாஹ் தனது அருள்மறையாம் திருமறையில் இவ்வாறு கூறுகிறான்:

அலிஃப். லாம். மீம். இது வேதமாகும்; இதில் எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை. (இது) இறையச்சமுடையோருக்கு வழிகாட்டியாகும். (குர்ஆன் 2:1-2)

ஒரு கூட்டத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் மறுமை நாளில் திருக்குர்ஆனைச் சுற்றியுள்ள ஒரு காட்சியைத் தம் தோழர்களுக்கு விவரித்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மறுமை நாளில் குர்ஆன் தன் தோழரைச் சந்திக்கும்... அது கூறும்: 'நான்தான் உம் தோழனான குர்ஆன் ஆவேன். நடுப்பகல் வெப்பத்தில் உன்னைத் தாகத்திலிருக்கச் செய்தேன்; இரவில் உன்னை விழித்திருக்கச் செய்தேன்.' ... பின்னர் அவரது வலது கையில் ஆட்சியதிகாரமும், இடது கையில் நித்திய வாழ்வும் வழங்கப்படும். அவரது தலையில் கண்ணியத்தின் கிரீடம் சூட்டப்படும், மேலும் இவ்வுலக மக்கள் மதிப்பிட முடியாத இரண்டு ஆடைகளால் அவருடைய பெற்றோர் அணிவிக்கப்படுவார்கள்." (அஹ்மத், முஸ்னத், 22950)

அதாவது, அந்த ஆடைகளின் மதிப்பை அவர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. இதில் ஆச்சரியப்படுவதற்கு ஒன்றுமில்லை. ஏனென்றால் திருக்குர்ஆன் அல்லாஹ்வின் தெளிவான வேதமும் அவனது ஞானமான நினைவூட்டலுமாகும்:

அதனிடம், அதற்கு முன்னிருந்தோ அதற்குப் பின்னிருந்தோ உண்மைக்குப் புறம்பான எதுவும் நெருங்காது; (இது) புகழுக்குரிய ஞானம் மிக்கவன் - (அல்லாஹ்)விடமிருந்து இறங்கியுள்ளது. (குர்ஆன் 41:42)

மகிமைக்குரிய அல்லாஹ், தன் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டதை அறிவிக்குமாறு கட்டளையிட்டான்:

“இன்னும் குர்ஆனை ஓதி வரவும் (நான் ஏவப்பட்டுள்ளேன்).” (குர்ஆன் 27:92)

எனவே அதனை ஓதுவது அருளாளனின் கட்டளையாகும். அதன் வசனங்களை ஓதுபவர் சுவனத்தின் பதவிகளில் உயர்ந்த நிலைகளை அடைவார். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"குர்ஆனின் தோழரிடம் கூறப்படும்: 'ஓதுங்கள், ஏறுங்கள், உலகில் நீங்கள் ஓதியது போல மெதுவான அக்கறையுடன் ஓதுங்கள். ஏனெனில் உங்கள் தங்குமிடம் நீங்கள் ஓதும் கடைசி வசனத்தில் இருக்கும்.'' (அபூ தாவூத், 1464; அல்-திர்மிதி, 2914)

ஆகவே திருக்குர்ஆனின் பக்கம் முழு மனதுடன் திரும்புங்கள்:

“எவருக்கு (நல்ல) இதயம் இருக்கிறதோ, அல்லது எவர் ஓர்மையுடன் செவிதாழ்த்திக் கேட்கிறாரோ அ(த்தகைய)வருக்கு நிச்சயமாக இதில் நினைவுறுத்தலும் (படிப்பினையும்) இருக்கிறது.” (குர்ஆன் 50:37)

அதன் வசனங்களை உன்னிப்பான கவனத்துடன் கேளுங்கள்:

“குர்ஆன் ஓதப்பட்டால், அதைக் கேளுங்கள். மௌனமாக இருங்கள். இதனால் உங்களுக்கு அருள் புரியப்படும்.” (குர்ஆன் 7:204)

அருள்மறை குர்ஆனுடன் அருளும் பெரும்பேறும் இறங்குகின்றன. படைப்புகளில் சிறந்தவர்களான நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள்:

"எந்தவொரு சமூகத்தினரும் அல்லாஹ்வின் இல்லங்களில் ஒன்றில் கூடி, அல்லாஹ்வின் வேதத்தை ஓதி, அதனைத் தங்களுக்குள் படித்துக் கொண்டால், அவர்கள் மீது அமைதி இறங்குகிறது. அவர்களை அருள் சூழ்ந்து கொள்கிறது. வானவர்கள் அவர்களைச் சூழ்ந்து கொள்கிறார்கள். மேலும் அல்லாஹ் தன்னிடமுள்ளவர்களிடம் அவர்களைப் பற்றி நினைவு கூர்கிறான்." (முஸ்லிம், 2699)

உங்கள் வீடுகளை திருக்குர்ஆன் ஓதுதலால் நிரப்புங்கள். அதை உங்கள் இதயங்களில் மதியுங்கள். மகிமைக்குரிய உங்கள் இறைவன் உங்களை அழைக்கிறான் என்பதை உணருங்கள். நேர்வழியில் சென்ற ஒருவர் திருக்குர்ஆனை ஓதத் தொடங்கியபோது இவ்வாறு கூறினார்:

"தன் அரியாசனத்திற்கு மேலிருக்கும் உண்மையாளரின் கூற்றைக் கேளுங்கள்." (மாலிக் இப்னு தினார், சியர் அலாம் அல்-நுபாலா, 5:363)

உங்கள் நேரத்தை அதனுடன் செலவழியுங்கள். உங்கள் அலைபேசிகள் உங்களை அதிலிருந்து திசைதிருப்ப அனுமதிக்காதீர்கள். மேலும் உங்கள் கூட்டங்களில் அதன் ஓதுதலைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். ஒரு கவிஞர் அதைப் பின்வருமாறு அழகாக வர்ணித்தார்:

மிகச்சிறந்த தோழர், அவரின் பேச்சுகள் சோர்வடையச் செய்யாது!

அவை திரும்பத் திரும்பச் சொல்லப்பட அவற்றின் அழகு கூடிக்கொண்டே செல்லும்!

(இமாம் அல்-ஷாதிபி, *ஹிர்ஸ் அல்-அமானி*)

உங்களுக்கும் உங்கள் குழந்தைகளுக்கும் இதைவிடச் சிறந்த மதிப்பு கொண்ட தோழரை உங்களால் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது.

திருக்குர்ஆன் மூலமாக உங்கள் ஆன்மாக்கள் உயர்ந்த நிலைகளுக்கு உயர்கின்றன. உங்கள் நற்பண்புகளும் செயல்களும் செம்மைப்படுத்தப்படுகின்றன. மேலும் உங்கள் நல்ல பெயர் நறுமணம் போல் பரவுகிறது. நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு வர்ணித்தது போல் நீங்கள் ஆகிறீர்கள்:

"திருக்குர்ஆனை ஓதும் முஃமினின் உதாரணம் எலுமிச்சம்பழம் போன்றது. அதன் வாசனை நல்லது. அதன் சுவையும் நல்லது." (புகாரீ மற்றும் முஸ்லிம்)

அல்லாஹ்வின் வார்த்தைகளைப் பாருங்கள்:

“இன்னும் நன்மை செய்யுங்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் நன்மை செய்பவர்களை நேசிக்கிறான்.” (குர்ஆன் 2:195)

எனவே, உங்கள் குடும்பத்தினரிடமும் சமூகத்தினரிடமும் நன்னடத்தையுடன் நடந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் பணியில் சிறந்து விளங்க முயலுங்கள். இதன் மூலம் உங்கள் இறைவனின் அன்பைப் பெறலாம்.

உங்கள் குழந்தைகளுக்கு திருக்குர்ஆனைக் கற்றுக்கொடுப்பதில் உங்கள் பங்கு மகத்தானது. மேன்மைமிகு நபி (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதன் மூலம் உங்களை ஊக்கப்படுத்தினார்கள்:

"உங்களில் மிகச் சிறந்தவர் குர்ஆனைக் கற்றுக்கொள்பவரும், கற்பிப்பவருமாவார்." (அல்-புகாரீ, 5027)

உங்கள் குழந்தைகளின் மனதை ஒளிரச் செய்யவும், அவர்களின் அடையாளத்தை வலுப்படுத்தவும், சரியான பேச்சை வளர்க்கவும், அவர்களின் நற்பண்புகளைச் செம்மைப்படுத்தவும் உங்கள் இறைவனின் வேதத்தைக் கற்றுக்கொடுங்கள். மிக உயர்ந்த அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

“நிச்சயமாக இந்தக் குர்ஆன் முற்றிலும் நேர்வழியைக் காட்டுகிறது.” (குர்ஆன் 17:9)

அதன் மூலம், அவர்கள் துன்பத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்படலாம்:

“நீங்கள் சிரமப்படுவதற்காக நாம் குர்ஆனை உங்கள் மீது இறக்கவில்லை.” (குர்ஆன் 20:2)

அல்லாஹ் அதை மனப்பாடம் செய்வதையும் கற்றுக்கொள்வதையும் எளிதாக்கியுள்ளான்:

“நிச்சயமாக நாம் குர்ஆனை நினைவூட்டுவதற்காக எளிதாக்கியுள்ளோம்; எனவே படிப்பினை பெறுபவர் யாராவது இருக்கிறார்களா?” (குர்ஆன் 54:22)

உங்கள் குழந்தைகள் அருள்மறையை அக்கறையுடன் ஓதுவதைப் பார்ப்பதை விட வேறு என்ன பெருமை இருக்க முடியும்?

கருணை - ஒரு வாழ்வியல் வழி

ஒரு நாள்,  நபி ﷺ அவர்கள் தங்களுடைய தோழர்களிடம் இறைவனுடைய கருணையின் மகத்துவத்தைப் பற்றிக் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் கருணையின் எல்லையை நீங்கள் அறிந்திருந்தால், நீங்கள் அதையே முழுமையாக நம்பியிருப்பீர்கள்."

நிச்சயமாக, இறைவனின் கருணை எல்லையற்றது. அவன் கூறவில்லையா: "என் கருணை எல்லாப் பொருட்களையும் சூழ்ந்திருக்கிறது" (அல்-அஃராஃப்: 156)?

தன் படைப்புகளைப் படைப்பதற்கு முன்பே, தன் மீது "கருணையைக் கடமையாக்கிக் கொண்ட" (அல்-அன்ஆம்: 12) அவனது பெருங்கருணை எவ்வாறு குறைவாக இருக்க முடியும்? அவன் கருணையையே தனது படைப்பின் அடித்தளமாக ஆக்கினான்.

அவனது கருணையைப் பெறுவதற்கும், அவனது கிருபையைப் பெற்றவர்களில் ஒருவராக ஆவதற்கும் உள்ள வழிகளைப் பார்ப்போம்.

கருணையின் தூதராகிய நபி ﷺ அவர்களின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுங்கள். அவர்களின் உள்ளம் மிகவும் இரக்கமுள்ளதாகவும், அவர்களின் வார்த்தைகளும் செயல்களும் அருகில் உள்ளவர்களிடமும் தொலைவில் உள்ளவர்களிடமும் மிகுந்த தயவைக் காட்டுவதாகவும் இருந்தன.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "நாம் உம்மை அகிலத்தாருக்கு ஒரு பெருங்கருணையாகவே தவிர அனுப்பவில்லை." (அல்-அன்பியா: 107)

நமது கருணைக்கு மிகவும் தகுதியானவர்கள் நம் தாய், தந்தை ஆவர். அவர்கள் பலவீனமாக இருக்கும்போது அவர்களிடம் மென்மையாக நடந்து கொள்ளுங்கள் - நீங்கள் பலவீனமாக இருந்தபோது அவர்கள் உங்களிடம் காட்டிய அன்பைப் போல.

உங்களது புன்னகையையும், இதயத்தின் அரவணைப்பையும் அவர்களை உணரச் செய்யுங்கள். எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

"மேலும், அவர்கள் இருவருக்காகவும் இரக்கத்துடன், பணிவென்னும் இறக்கையைத் தாழ்த்துவீராக." (அல்-இஸ்ரா: 24)

அவர்களிடம் சினந்து பேசுவதையோ அல்லது கோபத்துடன் பார்ப்பதையோ தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் அல்லாஹ் இத்தகைய நடத்தைகளைத் தடுத்து எச்சரித்துள்ளான். அவன் கூறுகிறான்:

"அவர்கள் இருவரையும் நோக்கி 'சீ' (உஃப்) என்று கூடச் சொல்லாதீர்! இன்னும் அவர்களை அதட்டாதீர்!" (அல்-இஸ்ரா: 23)

உங்களது திருமண வாழ்க்கையின் அரவணைப்பைக் கருணையின் மூலம் உயிர்ப்புடன் வைத்திருங்கள். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

"மேலும், உங்களுக்கிடையே அன்பையும் கருணையையும் அவன் ஏற்படுத்தினான்." (அர்-ரூம்: 21)

கடுமையான சொற்களால் உங்களது திருமண அமைதியைக் குலைத்துவிடாதீர்கள். ஒரு வெற்று வார்த்தையால் எத்தனை இதயங்கள் உடைந்திருக்கின்றன. கொடூரமான நடத்தையால் எத்தனை குடும்பங்கள் சிதறிப் போயிருக்கின்றன!

உங்கள் குழந்தைகள் விடயத்தில் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள். அவர்களை உங்களது அன்பால் அரவணைத்து, மென்மையுடன் நடத்துங்கள். வள்ளல் நபிகளாரின் வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றி, நம்மிடம் அவர்கள் கனிவான இதயத்தைக் காணட்டும்.

ஏனெனில் அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்களை விடக் குழந்தைகள் மீது அதிக இரக்கம் காட்டுபவர் யாரும் இலர்.

குடும்பத் தகராறுகளுக்கோ அல்லது பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளுக்கோ உங்கள் குழந்தைகளைப் பலியாக்கி விடாதீர்கள். ஒரு தந்தை தன் மனைவியைப் பழிவாங்குவதற்காக குழந்தைகளுக்கு வழங்கும் பொருளாதார உதவியைக் குறைப்பதோ அல்லது பராமரிப்பை மறுப்பதோ கூடாது.

அதேபோல, ஒரு தாய் கணவனைப் பழிவாங்கக் குழந்தைகளைத் தண்டிக்கக் கூடாது. உங்களின் சொந்தச் செயல்களை ஆற்றுவதற்காகக் குழந்தைகளின் இதயங்களை ரணமாக்குவது கருணையல்ல.

உங்கள் சகோதர, சகோதரிகள் மற்றும் இதர உறவினர்களிடம் கருணை காட்டத் தவறாதீர்கள். அவர்களுடன் தொடர்பில் இருங்கள். உறவுமுறைகளைப் பேணுங்கள். ஏனெனில் அண்ணலார் அல்லாஹ் கூறியதாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள்:

"நான்தான் அர்-ரஹ்மான் (அளவற்ற அருளாளன்). நான் 'ரஹீம்' (தொப்புள்கொடி உறவை) படைத்தேன், அதற்கான பெயரை எனது பெயரிலிருந்து பிரித்தெடுத்தேன். யார் உறவைப் பேணி வாழ்கிறாரோ, அவருடன் நான் தொடர்பு வைத்துக் கொள்வேன். யார் அதைத் துண்டிக்கிறாரோ, அவனுடனான தொடர்பை நான் துண்டித்துக் கொள்வேன்."

எஜமானர்கள் தங்களை நாடி வருவோருக்கு அவர்களின் தேவைகளை எளிதாக்கிக் கொடுப்பதன் மூலம் கருணை காட்டட்டும். சிரமங்களை உருவாக்க வேண்டாம். தங்களின் கீழ் வேலை செய்பவர்களை மரியாதையுடனும் கனிவுடனும் நடத்தட்டும், அவர்களின் உணர்வுகளைக் காயப்படுத்தவோ, மனச்சோர்வடையச் செய்யவோ வேண்டாம்.

ஆசிரியர்கள் தங்கள் மாணவர்களிடம் கருணை காட்டட்டும். குறிப்பாகக் கல்வியில் பின்தங்கியுள்ள மாணவர்களின் திறன்களைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். அத்தகைய மாணவர்களுக்கு ஆசிரியர்களின் கூடுதல் உழைப்பு, கவனம், ஊக்கம் மற்றும் கவனிப்பு தேவைப்படுகிறது. கடுமையான அணுகுமுறையால் அவர்களின் கல்வியை மேலும் கடினமாக்கிவிடக் கூடாது.

நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் என்னை மக்களைத் துன்புறுத்துபவனாகவோ அல்லது சிரமப்படுத்துபவனாகவோ அனுப்பவில்லை, மாறாக விடயங்களை எளிதாக்கும் ஓர் ஆசிரியராகவே அனுப்பியுள்ளான்."

ஏழைகள் மற்றும் அநாதைகள் மீது கருணை காட்டுங்கள். ஒரு மனிதர் நபியவர்களிடம் தன் இதயத்தின் கடினத்தன்மையைப் பற்றி முறையிட்டபோது, நபியவர்கள் கூறினார்கள்:

"அநாதையின் தலையைத் தடவிக் கொடுங்கள். ஏழைக்கு உணவளியுங்கள்."

உங்களுக்குச் சேவை செய்பவர்கள் அல்லது உங்களிடம் பணிபுரிபவர்கள் விடயத்தில் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள். அவர்களின் ஊதியத்தை முழுமையாக வழங்குங்கள். அவர்களின் கண்ணியத்தைப் பாதுகாத்திடுங்கள்.

உங்களைச் சுற்றியுள்ள பறவைகள் மற்றும் விலங்குகளிடமும் உங்களது கருணையை நீட்டியுங்கள். ஏனெனில் "ஒவ்வோர் உயிருள்ள பிராணிக்குச் செய்யும் நன்மையிலும் நன்மைக்கான கூலி உண்டு."

இறுதித் தூதர் அவர்களின் இந்த வார்த்தைகளை எப்போதும் நினைவில் வையுங்கள்: "கருணை காட்டுபவர்கள் மீது அளவற்ற அருளாளன் கருணை காட்டுவான். பூமியில் உள்ளவர்கள் மீது கருணை காட்டுங்கள். விண்ணில் உள்ளவன் உங்கள் மீது கருணை காட்டுவான்."

அவன் தன் கிருபையினாலும், எண்ணற்ற அருட்கொடைகளினாலும், மன்னிப்பினாலும் உங்கள் மீது இரக்கம் காட்டுவான்.

கருணையால் நிறைந்த இதயம் பாக்கியம் பெற்றது; அது தேவையுடையோரை நெருங்குகிறது, பலவீனர்களையும் ஏழைகளையும் கனிவுடன் நடத்துகிறது, அவர்களின் துன்பங்களைத் துடைத்து, ஆதரவுக் கரங்களை நீட்டுகிறது.

கொடூர குணம் கொண்ட இதயம் எவ்வளவு கெடுவாய்ப்பு பெற்றது! அது பலவீனர்களுக்கு அநீதி இழைக்கிறது. ஏழைகளின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்துகிறது. இரக்கத்தை தங்களின் வழியாகவும், கனிவைத் தங்களின் பழக்கமாகவும் ஆக்கிக் கொள்பவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் கருணை மிக அருகில் இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் அறியவில்லையா?

எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் கருணை நன்மை செய்வோருக்கு மிக அருகில் இருக்கிறது." (அல்-அஃராஃப்: 56)

இம்மையிலும் மறுமையிலும் தன் இறைவனின் கருணையைப் பெற விரும்பும் எவரும், கருணையைத் தன் இதயத் துடிப்பாகவும், தன் வார்த்தைகளுக்கும் செயல்களுக்கும் வழிகாட்டியாகவும் ஆக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

கருணை என்பது நாம் உண்மையான மனிதர்களாக வாழ்வதற்கான அடித்தளமாகும். அது இதயத்தை வெறுப்பு மற்றும் பொறாமையிலிருந்து விடுவிக்கிறது. சமூகத்திலிருந்து கடினத்தன்மையை நீக்குகிறது. மக்களிடையே அன்பைப் பரப்புகிறது.

ஒரு நாகரிகத்தின் பெருமை என்பது அங்கு வாழும் மக்களின் இதயங்களில் உள்ள கருணையின் அளவைக் கொண்டுதான் மதிப்பிடப்படுகிறது. எனவேதான், நம் இறைவன் சமூகத்தில் கருணையை ஒருவருக்கொருவர் போதிப்பதையும் பரப்புவதையும் வலதுகைத் தோழர்களின் (சொர்க்கவாசிகளின்) பண்பாக ஆக்கியுள்ளான்.

அகிலங்களின் இறைவன் கூறுகிறான்:

"பின்னர், ஈமான் கொண்டு, பொறுமையையும் (ஒருவருக்கொருவர்) அறிவுரை செய்து, கருணையையும் (ஒருவருக்கொருவர்) அறிவுரை செய்கிறார்களே அத்தகையோரில் அவரும் ஆகிவிடுவார். இவர்கள்தாம் வலப்பக்கத்துத் தோழர்கள் ஆவர்." (அல்-பலத்: 17-18)

அதாவது, அவர்கள் தங்கள் இறைவனிடம் சுவனத்தை அடைவார்கள்.

நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"என் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் கருணை காட்டாதவரை சுவனத்தில் நுழைய மாட்டீர்கள்."

அப்போது தோழர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாம் அனைவரும் கருணையுள்ளவர்கள்தான்" என்றனர். அதற்கு நபியவர்கள்: "இது உங்களில் ஒருவர் மற்றொருவர் மீது காட்டும் (தன்னலமுள்ள) கருணையல்ல. மாறாக, மனிதர்கள் அனைவருக்கும் காட்டும் பொதுவான கருணையாகும்; அனைத்து மக்கள் மீதுமான கருணையாகும்" என்றார்கள்.

இந்த நற்பண்பை நம் வாழ்விலும், நம் குழந்தைகளின் வாழ்விலும், நம் குடும்பங்களிலும், பள்ளிகளிலும் வலுப்படுத்தினால் நம் சமூகத்தின் பிணைப்பு எவ்வளவு பலமிக்கதாக மாறும்!

எந்தவொரு வாழ்க்கையும் கடினத்தன்மையால் மகிழ்ச்சியடைந்ததில்லை. மாறாக, ஆன்மாக்கள் கருணையால் செழிப்படைகின்றன. வாழ்க்கை அன்பினாலும் கனிவினாலும் மலர்கிறது.

இஸ்லாமிய வெறுப்புப் பரப்புரைகளைக் கண்டு தளர்ந்து விட்டேன்: பில் கிளிண்டன்

சமீபத்தில் சர்வமத மாநாடு ஒன்றில் பேசிய அமெரிக்க முன்னாள் அதிபர் பில் கிளிண்டன், திருக்குர்ஆனில் உள்ள சில வசனங்களை மேற்கோள் காட்டியதுடன், முஸ்லிம்களுக்கு எதிராகப் பரப்பப்படும் வெறுப்புப் பரப்புரைகளைக் கண்டு தான் சோர்வடைந்துவிட்டதாகவும், அதனை வன்மையாகக் கண்டிப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.

மேலும், தன் மகள் திருக்குர்ஆனை முழுமையாகப் படித்துப் புரிந்து கொண்டுள்ளதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அமெரிக்காவில் வரவிருக்கும் இடைத்தேர்தல் பரப்புரையிலும், முன்பு நடந்த  தேர்தல் காலங்களில், டொனால்ட் ட்ரம்ப் போன்ற தலைவர்கள் புலம்பெயர்ந்தோர் மற்றும் முஸ்லிம்களை இலக்காக வைத்து தீவிரமான பரப்புரைகளை மேற்கொண்டு வந்தனர்.

அமெரிக்காவில் நியூயார்க் நகர மேயர் ஸொஹ்ரான் மம்தானி போன்ற தலைவர்கள் இஸ்லாமிய வெறுப்புப் பரப்புரைகளுக்கு அடிபணியாமல், மக்களின் உண்மையான பொருளாதார மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைகளை முன்னிறுத்தி வெற்றி பெற்றுள்ளனர். அத்தகைய அரசியல் மாற்றங்கள் மக்களிடம் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது.

தொடர்ச்சியான இஸ்லாமிய வெறுப்புப் பரப்புரைகள் சமூகத்தில் எதிர்மறையான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தினாலும், அமெரிக்க ஜனநாயகக் கட்சியைச் சார்ந்தவர்கள் சிறுபான்மை மக்களுக்கு ஆதரவாகவும், மனித உரிமைகளுக்குக் குரல் கொடுக்கவும் தயங்கவில்லை என்பதை பில் கிளிண்டனின் இந்த பிரகடனம் காட்டுகிறது.

நல்லதையே பேசுவோம்! அல்லதை வீசுவோம்!

அல்லாஹ் தனது திருமறையில் கூறுகிறான்: “என் அடியார்களுக்கு நற்செய்தி கூறுவீராக: அவர்கள் சொற்களைச் செவிமடுத்து, அதில் மிகச் சிறந்ததைப் பின்பற்றுகிறார்கள். அவர்களுக்கே அல்லாஹ் நேர்வழி காட்டியுள்ளான்; அவர்களே அறிவுடையவர்கள்.” (குர்ஆன் 39:17–18)

நபி (ஸல்) அவர்களின் பயணங்களில் ஒன்றின் போது, ஒரு மனிதர் பின்தங்கி அவர்களுடன் சேரவில்லை. அண்ணலார் அவரைப் பற்றி விசாரித்தார்கள். அங்கிருந்தவர்களில் ஒருவர் அவரைப் பற்றித் தவறாகப் பேசினார்.

உடனே முஆத் இப்னு ஜபல் (ரலி) அவர்கள் அவரைத் தடுத்து, அந்த மனிதரின் நல்ல குணங்களைக் குறிப்பிட்டுச் சொன்னார்:

“நீங்கள் சொன்னது மிகவும் கெட்டது! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக, அல்லாஹ்வின் தூதரே, அவரிடம் நன்மையைத்  தவிர வேறு எதையும் நாங்கள் அறிந்திருக்கவில்லை.” (அல்-புகாரி, ஸஹீஹ், எண் 4418; முஸ்லிம், ஸஹீஹ், எண் 2769அ).

மக்களின் நற்குணங்களையும் போற்றுதலுக்குரிய செயல்களையும் குறிப்பிடுவது, அவர்களின் புகழத்தக்க பண்புகளை வெளிப்படுத்துவது, அவர்களின் நற்பண்புகளை எடுத்துரைப்பது, அவர்களின் மேலான தன்மையை அங்கீகரிப்பது ஆகியவை எத்தகைய மகத்தான மதிப்பினைக் கொண்டவை! எத்தகைய உன்னதமான பண்பு!

உன்னத நபிகளாரின் உதாரணத்தை எண்ணிப் பாருங்கள். நற்குணங்களைப் பற்றி இவ்வளவு தாராளமாகப் புகழ்ந்தவரோ அல்லது நற்பண்பு உடையவர்களை இவ்வளவு கனிவாகப் பாராட்டியவரோ வேறு எவரையும் நீங்கள் காண மாட்டீர்கள்.

அப்துல் கைஸின் அல்-அஷாஜ் (ரலி) அவர்களிடம் அவர் கூறினார்கள்: “உன்னிடம் அல்லாஹ் விரும்பும் இரண்டு பண்புகள் உள்ளன: சகிப்புத்தன்மை மற்றும் நிதானம்.” (முஸ்லிம், ஸஹீஹ், எண் 17).

ஒரு மனிதனுக்கு அவனுள் இருக்கும் நன்மையை உணர்த்தி, அதனை அவன் பாதுகாக்கவும் அதிகரிக்கவும் செய்யும் பாராட்டை விடப் பெரிய ஊக்கமளிப்பது எதுவாக இருக்க முடியும்?

இரவு நேரத்தில் தொழுமாறு அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களை அண்ணலார் ஊக்கப்படுத்த விரும்பினார்கள். எனவே, அவரைப் பாராட்டி, அத்துடன் வழிகாட்டுதலையும் இணைத்து இப்படிச் சொன்னார்கள்:

“அப்துல்லாஹ் எத்தகைய சிறந்த மனிதர்! அவர் மட்டும் இரவில் நின்று தொழுபவராக இருந்தால் (எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்!)” (அல்-புகாரி, ஸஹீஹ், எண் 1122; முஸ்லிம், ஸஹீஹ், எண் 2479).

அதன் பிறகு, அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் இரவில் மிகக் குறைவாகவே உறங்கினார். அவர் ஏற்கனவே சிறப்பாகச் செய்து வந்ததைச் சீர்மிகு நபிகளார் எவ்வாறு பாராட்டி, அதை விடச் சிறந்ததை நோக்கி வழிகாட்டினார்கள் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

நன்மையை உணர்ந்து அதைப் பாதுகாக்கும் இதயமும், கனிவைக் கண்டு அதைப் போற்றும் பார்வைகளும், அழகானதைக் பேசி அதை வெளிப்படுத்தும் நாக்கும் ஒரு மனிதனிடம் இருப்பது எத்தகைய அழகானது!

ஒரு நற்பண்பு உள்ளவர்தான் மற்றவர்களின் நற்பண்பை அறிவார். நற்குணம் கொண்டவர் மட்டுமே மற்றவர்களின் நன்மையைச் சாட்சி கூற முடியும். இது குணத்தின் உன்னதத்தையும் இதயத்தின் தூய்மையையும் குறிக்கிறது.

இது தூய்மையான இதயமுடையவரின் பண்பாகும், அவரைப் பற்றி அண்ணலார் இவ்வாறு வர்ணித்துள்ளார்கள்:

“இறையச்சமும் தூய்மையும் கொண்டவர்; எத்தகைய பாவமும், வரம்பு மீறலும், பகையும், பொறாமையும் அவரது இதயத்தில் இல்லை.” (சுனன் இப்னு மாஜா,  எண் 4216)

அத்தகைய மனிதர் ஒரு தேனீயைப் போன்றவர்: அது தூய்மையானவற்றின் மீது அமர்கிறது, தூய்மையானவற்றை உருவாக்குகிறது, நன்மையைப் பரப்புகிறது.

நோயுற்ற இதயமும் இழிவான இயல்பும் கொண்ட மனிதரைப் பொறுத்தவரை, அவரது உள்நிலையின் மற்றும் எண்ணத்தின் சீர்கேடு, மக்களின் நற்பண்புகளையும் நல்ல குணங்களையும் அவர் கண்டுகொள்ளாமல் இருக்கச் செய்கிறது. அவர் அவர்களின் குறைகளையும் பிழைகளையும் மட்டுமே உற்று நோக்குகிறார். அவர் அவர்களின் நன்மைகளைக் குறிப்பிடுவதில்லை. அவர்களின் குறைகளை மறைப்பதும் இல்லை.

இப்படிப்பட்டவர் மலர்களைக் கடந்து சென்று குப்பையைத் தேடும் ஈயைப் போன்றவர்.

இது எத்தகைய ஆபத்தான பண்பும் அசிங்கமான குறையுமாகும். நபி (ஸல்) அவர்கள், பெண்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குள்ளிருந்தும் கேட்கும் அளவிற்கு மேடையில் உரத்த குரலில் இதைக் குறிப்பிட்டார்கள்:

“நாவுகளால் நம்பிக்கை கொண்டு, ஈமான் இன்னும் தங்கள் இதயங்களில் நுழையாத மக்களே, முஸ்லிம்களைப் பற்றிப் புறம் பேசாதீர்கள். அவர்களின் குறைகளைத் தேடாதீர்கள். எவர் தன் சகோதரனின் குறையைத் தேடுகிறாரோ, அவரது குறையை அல்லாஹ் தேடுவான். எவரது குறையை அல்லாஹ் தேடுகிறானோ, அவரை அவரது வீட்டிற்குள்ளேயே இழிவுபடுத்துவான்.” (சுனன் அபூ தாவூத், எண் 4880)

அறிஞர்களில் ஒருவர் கூறினார்:

“எவர் தன் சொந்தக் குறைகளை விடுத்து மக்களின் குறைகளில் மூழ்கி விடுகிறாரோ, அவரது இதயம் குருடாகிவிடும். அவரது உடல் சோர்வடைந்து விடும். தன்னுடைய சொந்தக் குறைகளைக் கைவிடுவது அவருக்குக் கடினமாகிவிடும்.” (இப்னு ஹிப்பான், ரவ்ழத்துல் உகலா வ நுஸ்ஹத்துல் புழலா, ப. 131)

மற்றவர்களின் குறைகளை மறைத்துக் கொள்ளுங்கள். அப்போது உங்கள் குறைகளை மறைக்க ஒருவரை அல்லாஹ் நியமிப்பான். இது உன்னத நபிகளாரின் கீழ்க்கண்ட கூற்றை உறுதிப்படுத்துகிறது:

“எவர் ஒரு முஸ்லிமின் குறையை மறைக்கிறாரோ, உலகத்திலும் மறுமையிலும் அவருடைய குறைகளை அல்லாஹ் மறைப்பான்.” (ஸஹீஹ் முஸ்லிம், எண் 2699)

இமாம் மாலிக் (அவர் மீது இறைவன் கருணை பொழியட்டும்) கூறினார்: “குறைகள் எதுவும் அறியப்படாத சிலரை நான் சந்தித்தேன், ஆனால் அவர்கள் மற்றவர்களின் குறைகளில் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொண்டனர். எனவே மக்கள் அவர்கள் மீது குறைகளைக் கண்டனர். குறைகளைக் கொண்டிருந்த சிலரையும் நான் சந்தித்தேன். ஆனால் அவர்கள் மற்றவர்களின் குறைகளைப் பற்றி மௌனமாக இருந்தனர். எனவே மக்கள் அவர்கள் மீதும் மௌனமாக இருந்தனர்.”

இருப்பினும், குறைகளை மறைப்பது என்பது அநீதியைக் கண்டிக்காமல் மௌனமாக இருப்பதற்கோ அல்லது நேர்மையான பரஸ்பர அறிவுரைகளைக் கைவிடுவதற்கோ நம்மை அனுமதிக்கக் கூடாது.

மக்களின் நற்குணங்களைப் பற்றிப் பேசுவது என்பது கருத்துவேறுபாடுகளின் போது அதன் உண்மைத்தன்மை வெளிப்படும் மற்றும் கண்டனங்கள் எழும் போது அதன் உண்மையான மதிப்பு புலப்படும் ஓர் உன்னதமான பண்பாகும்.

ஒரு கண நேரத் தவறு பல ஆண்டு நாம் செய்த நன்மைகளை மறக்கடிக்கச் செய்ய வேண்டாம். ஒரு சிறிய தவறு ஏராளமான நற்பண்புகளை அழிக்கவும் விட வேண்டாம்.

பல ஆண்டுகளாக நன்மைகள் பல செய்த எத்தனை எத்தனையோ மனிதர்கள், ஒரே ஒரு தவறு செய்துவிட்டால், “நாங்கள் உங்களிடமிருந்து எந்த நன்மையையும் கண்டதில்லை” என்று கூறப்படுகிறார்கள்!

நற்பண்பு உடையவர்களின் தகுதியை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். நல்ல குணங்களைப் பற்றிப் பேசுவதை உங்கள் வீடுகளிலும் கூட்டங்களிலும், சமூக வலைத்தளங்கள் மூலம் நீங்கள் பேசும் மற்றும் தொடர்பு கொள்ளும் முறையின் ஒரு பகுதியாகவும் ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள்.

உங்கள் முன்னிலையில் யாரும் புறம் பேசுவதை அனுமதிக்காதீர்கள். சங்கை நபிகளாரின் கீழ்க்கண்ட சொல்படி செயல்படுங்கள்:

“எவர் தன் சகோதரனின் மானத்தைக் காப்பாற்றுகிறாரோ, மறுமை நாளில் அவரது முகத்திலிருந்து நரக நெருப்பை அல்லாஹ் காப்பாற்றுவான்.” (திர்மிதீ, எண் 1931).

இந்த உலகை விட்டுப் பிரிந்து சென்றவர்களின் நற்பண்புகளை நினைவுகூர்வோம். அவர்களின் நல்ல குணங்களைப் பற்றிப் பேசுவோம்.

ஒரு ஜனாஸா நபி (ஸல்) அவர்களைக் கடந்து சென்றபோது, மக்கள் அந்த இறந்தவரைப் பற்றி நல்லவிதமாகப் பேசினர். அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: “எவரைப் பற்றி நீங்கள் நன்மைகளைப் பாராட்டினீர்களோ அவருக்கு சொர்க்கம் உறுதியாகிவிட்டது. நீங்களே பூமியில் அல்லாஹ்வின் சாட்சிகளாவீர்கள்.” (புகாரீ, எண் 1367; முஸ்லிம், எண் 949).

தாஹா நபியவர்கள், தம்முடைய மனைவி கதீஜா (ரழி) அவர்கள் காலமான பிறகும் அடிக்கடி அவர்களின் நற்பண்புகளை எடுத்துரைப்பார்கள்.

“மக்கள் என்னை நிராகரித்தபோது அவர் என்னை நம்பினார். மக்கள் என்னைப் பொய்யர் என்று கூறியபோது அவர் என் உண்மையை உறுதிப்படுத்தினார். மக்கள் என்னை வஞ்சித்தபோது அவர் தன் செல்வத்தால் எனக்கு உதவினார்.” ( முஸ்னத் அஹ்மத், எண் 24864).

தன் அன்பு மனைவியாரின் மரணத்திற்குப் பிறகும், அவர் அவர்களுக்குச் செய்த நன்மைகளை அண்ணலார் மறக்கவில்லை. நமது சமூகம் நமக்குச் செய்ய வேண்டிய உரிமைகளில் ஒன்று, அதன் நன்மைகளை வெளிப்படுத்துவதும், அதன் மக்களின் நற்பண்புகளை எடுத்துரைப்பதும், அதன் குடிமக்களின் சாதனைகளைப் பாராட்டுவதும் ஆகும்.

தகுதியான எவருக்கும் கனிவான வார்த்தையைக் கூறத் தவறாதீர்கள். தூய உள்ளமும் நம்பிக்கையும் கொண்டவர்களுக்காக இறைவன் கற்றுத் தந்த துஆவைக் கேறங்கள்:

“எங்கள் இறைவனே, எங்களுக்கும் ஈமானில் எங்களுக்கு முந்தியவர்களான எங்கள் சகோதரர்களுக்கும் மன்னிப்பளிப்பாயாக. நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் மீது எங்கள் இதயங்களில் எந்தப் பகையையும் ஏற்படுத்த வேண்டாம். எங்கள் இறைவனே, நீயே மிக இரக்கமுள்ளவன், கருணைமிக்கவன்.” (குர்ஆன் 59:10).

பள்ளிகளில் விளையாட்டுக்கான முக்கியத்துவம்! - M.S. செய்யது மரியம்

 ஓடி விளையாடு பாப்பா...

நீ ஓய்ந்திருக்கலாகாது பாப்பா...

கூடி விளையாடு பாப்பா....

என்று அன்றே விளையாட்டின் முக்கியத்துவம் அறிந்து பாரதியார் பாடினார்.

ஆனால் இன்றைய காலக்கட்டத்தில் உள்ள விளையாட்டு எப்படி  என்றால், அது ஒரு இடத்தில் இருந்தபடியே கண்களுக்கும் கைவிரல்களுக்கும் மட்டுமே அசைவு கொடுத்து (screenல்) மட்டுமே விளையாடும் விளையாட்டாகத்தான் உள்ளது.

சிறு வயதில் பிள்ளைகளுக்கு நிலா... காக்கை.. பூனை... என்று காட்டி வீட்டின் பின்புறம் உலாவ விட்டு சாப்பாடு கொடுத்தது அந்தக் காலம்.

இப்போதுள்ள தாய்மார்கள், பிள்ளைகளுக்கு அலைபேசியில் விளையாட்டையோ பாட்டையோ போட்டுக் காட்டி தானும் அசையாமல், பிள்ளைகளையும் அசையாப் பொருட்களாக வளர்த்து வருவது இந்தக் காலம்.

இது கண்களுக்கும், மூளைக்கும் கெடுதலை ஏற்படுத்தி, மூளை வளர்ச்சி (Mental Devolepment) இல்லாமல் ஆகக்கூடிய ஒரு பெரிய பிரச்சினையாக ஆகிறது.

அன்றைய காலக் கட்டத்தில் நாம் ஆடி, ஓடி விளையாடிய விளையாட்டுகள் எல்லாம் இன்று காணாமலேயே போய் விட்டன.

சோம்பேறித்தனமானவர்களாகவும், மனவளர்ச்சி குன்றியவர்களாகவும் பருத்த உடலுடையவர்களாகவும், தெம்பில்லாதவர்களாகவும்தான் பிள்ளைகளை இன்று அதிகமாகப் பார்க்க முடிகிறது.

மனிதனின் உச்சி முதல் பாதம் வரை அனைத்து உறுப்புகளும் சீராகச் செயல்பட விளையாட்டு அவசியமான ஒன்றாக இருக்கின்றது. எனவேதான் உடல் நலனும் விளையாட்டும் ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப் பிணைந்தவை என்று சொல்கின்ற "உலக சுகாதார அமைப்பு" குழந்தைகளின் ஆரோக்கியத்திற்காக விளையாட்டுப் போட்டிகளை நடத்த முயன்று வருகிறது.

நீரிழிவு நோய், உடல் பருமன் போன்றவை வராமல் தடுக்க குழந்தைகளுக்கு விளையாட்டு அவசியம் என்று மருத்துவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

மனவலிமை, தன்னம்பிக்கை, தோல்விகளைத் தாங்கும் மனப்பக்குவம் போன்றவற்றை அடையவும், வெற்றிப் பாதைகளை அடையவும் குழந்தைகள் விளையாடுவது கட்டாயத் தேவை என்று உடற்பயிற்சியாளர்கள் கூறுகிறார்கள்.

அறிவுக்கு கல்வி எப்படி தேவையோ அது போல உடல்நலனுக்கு விளையாட்டு முக்கியம் என்பதை உணர்ந்து பள்ளிகளில் குழந்தைகளைக் கட்டாயம் விளையாட வைக்க வேண்டும்.

இன்றைய புதிய தலைமுறை மாணவர்களிடம் குறைந்து கொண்டு வரும் பல்வேறு விதமான பலன்களை விளையாட்டும், உடற்பயிற்சியும் பெற்றுத் தருகின்றன.

நம் குழந்தைகளின் வாழ்வோடு விளையாட்டு இணைந்திருக்கும்போதுதான்,  அவர்களுடைய பல திறமைகள் வெளிவருகின்றன. அதனால் வாழ்வில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், உடலையும் உள்ளத்தையும் உற்சாகமாக வைக்கின்றன. உடலும் உள்ளமும் தூய்மையடைகின்றன.

போட்டி மனப்பான்மை, உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்துதல், சவால்களை எதிர்கொள்ளுதல், தோல்விகளைத் தாங்கிக் கொள்ளும் மனப்பக்குவம் பெறுதல் போன்ற பண்புகள், மாணவர்களுக்கு எளிதாகக் கிடைக்க விளையாட்டு வழி வகை செய்கிறது.

இவையெல்லாம் பள்ளிகளில் படிக்கும் குழந்தைகளுக்கு சிறு வயதிலிருந்தே அவர்கள் குழுவாகச் சேர்ந்து விளையாடும்போதுதான் கிடைக்க வாய்ப்பாகிறது.

அவர்களின் மனநலமும் சிறப்பாக ஆவதால், தேர்வுக்காக தங்களை ஆயப்படுத்திக் கொள்ளுதல், பெற்றோரை மதித்தல், வீட்டு வேலைகளைச் செய்து கொடுத்தல், சிறியவர்களோடு அன்பாகப் பழகுதல் போன்ற பல நல்ல பண்புகளைப் பெறுகின்றனர்.

படிப்பில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தும் மாணவனை விட படிப்போடு விளையாட்டிலும் ஈடுபாடு உள்ள மாணவன் எல்லா விதத்திலும் சிறப்பாகச் செயல்படுவான்.

அவனுக்கு மேடைப் பேச்சு எளிதாக வரும். தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்வதற்காக அவன் அழைக்கப்பட்டால் அவன் அதனைத் தைரியமாக ஏற்றுக்கொண்டு திறமையாக செய்து முடிப்பான்.

ஏனென்றால் அவன் பல இடங்களுக்குச் சென்று முன் பின் தெரியாதவர்களோடு குழுவாக விளையாடி வெற்றி பெறவோ, தோற்கவோ செய்திருப்பான். விளையாட்டின் விதிமுறைகளை, ஒழுங்குமுறைகளை மதித்து, நேரத்தைத் தவற விடாமல் இலக்கை அடைந்திருப்பான்.

இதனால் அவன் பணிவு, தன்னடக்கம், தலைமைக்குக் கட்டுப்படுதல், பிறரின் அறிவுரை கேட்டு மதித்தல் போன்ற நல்ல பண்புகளைக் கற்றுக் கொண்டிருப்பான். விளையாட்டில் அவன் தலைவரின் (Captain) சொல்லைக் கேட்டு மதித்து நடந்தே பழகியிருப்பான்.

வகுப்பறையில் கிடைக்காத ஏராளமான விடயங்கள் விளையாட்டு மைதானத்தில் மாணவர்களுக்கு வாகாய் கிடைக்கும்.

தற்கொலை செய்து கொள்ளும் மனிதர்கள் பெரும்பாலும் விளையாட்டு மைதானம் போகாதவர்களாகத்தான் இருப்பார்கள். ஏனென்றால் விளையாட்டில் ஈடுபடுபவர்கள் பலமுறை தோற்று அடுத்த முறை வெல்லலாம் என்ற தன்னம்பிக்கை உடையவர்களாக இருப்பார்கள்.

அவர்கள் தோல்வியைக் கண்டு துவண்டு போக மாட்டார்கள். எந்தக் கல்வியிலும் கிடைக்காத இந்தப் பண்பு விளையாட்டில் மட்டும்தான் கிடைக்கிறது.

குழந்தைகளைப் பள்ளிகளில் ஏதாவது விளையாட்டுப் போட்டிகளில் கட்டாயம் கலந்து கொள்ளச் செய்ய வேண்டும். அப்போதுதான் பிள்ளைகளுக்கு தன்னம்பிக்கையும், தைரியமும் தானாக வரும்.

இதன் மூலம் பிள்ளைகளை நல்ல முறையில் வளர்ப்பதற்கு நாம் செலவழிக்கும் செலவுகளும், நேரங்களும் பலனளிக்கும். ஏனென்றால் அவர்கள் இந்தப் பள்ளி விளையாட்டுகளிலேயே இவையனைத்தையும் பெரும்பாலும் கற்று முடித்திருப்பார்கள்.

இதனால் பல சிக்கல்கள் தீரும். அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் நேரந்தவறாமை (Time Punctuality), நேர்மறை சிந்தனை போன்ற நற்பண்புகள் நடைமுறைக்கு வரும்.

எந்தக் கெட்டப் பழக்கத்திற்கும் அவர்கள் அடிமையாக மாட்டார்கள். சரியான நேரத்தில் சாப்பிடுவார்கள். உரிய நேரத்தில் உறங்குவார்கள்.

இன்று "நீல திமிங்கலம்" (Blue Whale) என்று ஒரு புதிய விளையாட்டு மக்களிடையே தவழ்ந்து வருகிறது. குழந்தைகளின் உயிரையே பறிக்கும் அந்த விளையாட்டில் பல இளைஞர்கள் மூழ்கி, கோழைகளாக ஆகி, தன் உயிரையே மாய்க்கும் அளவிற்கு அபாயச் சூழ்நிலை உருவாகியுள்ளது.

இது போன்ற வீணான, வாழ்க்கையை நாசமாக்குகின்ற, உடலுக்கும் உள்ளத்திற்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக் கூடிய விளையாட்டுகளை இஸ்லாம் தடை செய்துள்ளது.

விளையாட்டு கூட அது வாழ்க்கைக்கு உயிரோட்டம் உள்ளதாக இருக்க வேண்டும் என்று இஸ்லாம் எதிர்பார்க்கிறது. எந்த ஒரு விளையாட்டும் உயிரினங்களைச் சேதப்படுத்துவதாக அமையக் கூடாது என்றும் கூறுகிறது.

முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் அம்பு எறிதல், குதிரைப் பந்தயம், ஓட்டப் பந்தயம் போன்ற வீர விளையாட்டுகளை விளையாடும்படி ஆர்வமூட்டினார்கள். எந்த விளையாட்டு நம் வாழ்க்கைக்குப் பலனளிக்காதோ அந்த விளையாட்டை இஸ்லாம் ஆதரிக்கவில்லை.

இஸ்லாம் மார்க்கம் உடலை ஆரோக்கியமாக வைக்கவும், தீமைகளையும், தீயவர்களையும் துணிவுடன் தட்டிக் கேட்கவும் கூடிய ஓர் ஆக்கப்பூர்வமான சமூகத்தை உருவாக்கத்தான் ஊக்கப்படுத்துகிறது.

ஓய்வு எப்படி ஒரு மனிதனுக்கு தேவையோ அதே போல, மன அழுத்தம் நீங்க உடற்பயிற்சி தேவையாக இருக்கின்றது.

“பலவீனமான முஃமினை விட பலமான முஃமினே அல்லாஹ்விடத்தில் சிறந்தவர்” என்று எம்பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

இரத்தம், சிராய்ப்பு, வலி போன்ற எந்தக் கஷ்டத்தையுமே சந்திக்காத மனிதன் பிறருடைய வலியையோ, காயத்தையோ, வேதனையையோ அறியாதவனாக ஆகிறான்.

இந்தியாவின் விளையாட்டுத் திறமையை வெளிக்கொண்டு வந்த ஹாக்கி ஜாம்பவான் தயான் சந்த் (Major Dhyan Chand) பிறந்த நாளை, "தேசிய விளையாட்டு தினமாக" இந்தியா கொண்டாடி மகிழ்கிறது.

ஒலிம்பிக் விளையாட்டில் தமது அசாத்திய திறமையால், இந்தியாவின் பெருமையை உலக அரங்கில் நிலைநாட்டுவதற்காக, அவரது பிறந்த நாளான ஆகஸ்ட் 29ஆம் தேதி தேசிய விளையாட்டு தினமாக (National Sports Day) கொண்டாடப்படுகிறது.

விளையாட்டின் மூலம் ஓர் ஆரோக்கியமான சமூகம் உருவாக வேண்டும், விளையாட்டின் முக்கியத்துவத்தை அனைவரும் உணர வேண்டும், விளையாட்டை அனைவரிடமும் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்ற நோக்கத்தோடு அனுசரிக்கப்படுவதுதான் இந்த விளையாட்டு தினம்.

இன்று மருத்துவமனைகள் அதிகமாகி விட்டன. விளையாட்டு மைதானங்கள் குறைந்து விட்டன.

பள்ளிகளில் விளையாட்டுக்கான ஆர்வம் குறைந்துக்கொண்டு போவதற்குக் காரணம் படிப்பில் நமது பள்ளியின் பெயர் முதலாவதாக வரவேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்புதான்.

விளையாட்டுடன் படிப்பிலும் ஆர்வம் செலுத்தும் மாணவன், படிப்பில் நல்ல மதிப்பெண்களைப் பெறுகிறான்.

“சாதாரண ஒரு மனிதன் 6 மணி நேரம் செய்கிற வேலையை விளையாட்டு வீரனான மனிதன் (Sportsman) 2 மணி நேரத்தில் செய்து முடித்து விடுவான்” என்கிறார்கள்.

அவனுக்கு இருக்கும் உடல் வலிமை, மனவலிமை எல்லாமே உயர்வாக இருக்கும். எப்போதும் அவர்கள் வளைந்து கொடுப்பவர்களாக (flexibility) இருப்பார்கள்.

எனவே, விளையாட்டின் அருமையை நாடு முழுவதும் பரப்பி, ஆரோக்கியமான ஒரு சமுதாயத்தை வார்த்தெடுப்போம்!

போதைப்பொருட்களின் பேராபத்து

அல்லாஹ் தன்னுடைய அடியார்களுக்காக அருளிய இந்த மகத்தான ஷரீஅத்தை, அவர்களுக்கான பேரருளாகவே ஏற்படுத்தியுள்ளான்.

அதன் மூலம் அவர்களின்:

• மார்க்கம்

• உயிர்

• அறிவு

• செல்வம்

• மானம்

ஆகிய ஐந்து அடிப்படை அம்சங்களையும் பாதுகாக்கின்றான்.

இவற்றையெல்லாம் சீரழிக்கும் மிகப் பெரிய ஆபத்துகளில் ஒன்றுதான் போதைப்பொருள்!

அது உயிரைக் குடிக்கும் நஞ்சு. சமூகத்தைச் சீரழிக்கும் சாபக்கேடு.

போதைப்பொருட்களுக்கு அடிமையாகும் ஒருவர், படிப்படியாக அழிவின் பாதையில் தள்ளப்படுகிறார். இறுதியில் அவர் சமூகத்தாலும் மறக்கப்பட்டு, தன்னையும் இழந்தவராக ஆகிவிடுகிறார்.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَلَا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا ۝ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ عُدْوَانًا وَظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَارًا

"நீங்கள் உங்களையே அழித்துக்கொள்ளாதீர்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள் மீது மிகுந்த கருணையுடையவன். எவன் அநியாயமாகவும் அத்துமீறியும் அவ்வாறு செய்கிறானோ, அவனை நாம் நிச்சயமாக நரக நெருப்பில் புகுத்துவோம்." (அல்குர்ஆன் 4:29–30)

இந்த வசனம், அல்லாஹ் தடை செய்தவற்றை உட்கொண்டு தன்னைத் தானே அழிவிற்கு இட்டுச் செல்லும் ஒவ்வொருவருக்கும் கடுமையான எச்சரிக்கை.

இதனை வள்ளல் நபி ﷺ அவர்கள் மேலும் வலியுறுத்தி கூறினார்கள்:

مَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِسُمٍّ؛ فَسُمُّهُ بِيَدِهِ، يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ، خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا

"எவர் நஞ்சைக் குடித்து தன்னைத் தானே கொன்று கொள்கிறாரோ, அவர் அந்த நஞ்சைத் தமது கையில் வைத்தபடியே நரக நெருப்பில் தொடர்ந்து குடித்துக் கொண்டிருப்பார்." (முஸ்னத் அஹ்மத், திர்மிதி)

போதைப்பொருட்கள், மனிதனை அழிக்கும் மிகக் கொடிய நஞ்சுகள்.

எவ்வளவு ஆச்சரியமான நிலை!

ஒருவன் தனது குடும்பத்திற்கும் பிள்ளைகளுக்கும் செலவிடத் தயங்குகிறான். ஆனால், தன்னை அழிக்கும் போதைப்பொருளுக்காக தனது செல்வத்தை மனமுவந்து செலவிடுகிறான்.

நாளை மறுமையில் அல்லாஹ் அவனிடம் கேட்கும்போது அவன் என்ன பதில் கூறுவான்?

عَنْ عُمُرِهِ فِيمَا أَفْنَاهُ... وَعَنْ مَالِهِ مِنْ أَيْنَ اكْتَسَبَهُ، وَفِيمَ أَنْفَقَهُ؟

"அவன் தனது ஆயுளை எவ்வாறு கழித்தான்? தனது செல்வத்தை எவ்வாறு சம்பாதித்தான்? அதை எதில் செலவிட்டான்?" (திர்மிதி)

அந்தக் கேள்விகளுக்கான பதிலை அவன் தயாராக வைத்திருக்கிறானா?

அல்லாஹ் மனிதனுக்குப் பெருமையாக வழங்கிய அறிவொளியை, அவனே தன் கைகளால் அணைத்துக்கொள்ள எவ்வாறு மனம் ஒப்புகிறது?

தாபிஈ;fகளின் தலைசிறந்த அறிஞரான ஹஸன் அல்-பஸ்ரி (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அறிவை விலைக்கு வாங்க முடியும் என்றிருந்தால், அதைப் பெற மக்கள் தங்களுக்குள் கடுமையாகப் போட்டியிட்டிருப்பார்கள். அப்படியிருக்க, தனது செல்வத்தைச் செலவழித்து அந்த அறிவையே சீரழித்துக்கொள்பவனின் நிலை எவ்வளவு ஆச்சரியமானது!"

ஒருவன் எவ்வாறு தனது உள்ளத்தின் கடிவாளத்தை போதைப்பொருட்களிடம் ஒப்படைத்து, நஷ்டமடைந்தவர்களில் ஒருவனாக மாற சம்மதிக்கிறான்?

 அவன்,

لَا يَعْرِفُ مَعْرُوفًا، وَلَا يُنْكِرُ مُنْكَرًا، إِلَّا مَا أُشْرِبَ مِنْ هَوَاهُ

"தனது மனஇச்சைக்கு ஒத்தவற்றைத் தவிர, நன்மையை நன்மையென அறியாதவனாகவும், தீமையைத் தீமையென வெறுக்காதவனாகவும் ஆகிவிடுகிறான்." (முஸ்லிம்)

போதைப்பொருட்கள் மனிதனை முற்றிலும் ஆட்கொண்டு, அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்வதிலிருந்தும் அவனை மறக்கச் செய்கின்றன.

அவை அவனது குடும்பத்தின் மீது துன்பத்தையும் வேதனையையும் சுமத்துகின்றன. மகிழ்ச்சியின் இடத்தில் கவலையையும், அன்பின் இடத்தில் பகைமையையும் வெறுப்பையும் உருவாக்குகின்றன.

இதனைப் பற்றி அல்லாஹ் கூறுகின்றான்:

إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنِ الصَّلَاةِ

"மது மற்றும் சூதாட்டத்தின் மூலம் உங்களிடையே பகைமையையும் வெறுப்பையும் விதைக்கவும், அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்வதிலிருந்தும் தொழுகையிலிருந்தும் உங்களைத் தடுக்கவும்தான் ஷைத்தான் விரும்புகிறான்." (அல்குர்ஆன் 5:91)

பகுத்தறிவு உடையவன், தன்னைத்தானே அழிவுக்கு உட்படுத்த மாட்டான்; தனது நற்பெயரைக் கெடுத்துக்கொள்ள மாட்டான்; தனது செல்வத்தை வீணடிக்க மாட்டான்; தனது பிள்ளைகளைப் புறக்கணிக்க மாட்டான்; தனது குடும்பத்தைச் சீர்குலைக்க மாட்டான்.

குறிப்பாக நபி ﷺ அவர்கள் கூறிய இந்த எச்சரிக்கையை கேட்ட பிறகு:

كَفَى بِالْمَرْءِ إِثْمًا أَنْ يُضَيِّعَ مَنْ يَعُولُ

"ஒருவன் தன் பொறுப்பில் உள்ளவர்களைப் புறக்கணிப்பதே அவனுக்குப் பெரும் பாவமாகப் போதுமானது." (அபூ தாவூத்)

குடும்பம் என்பது பாதுகாப்பு அரணும், அமைதியின் புகலிடமும் ஆகும்.

பிள்ளைகள் தங்கள் வீட்டில் முன்மாதிரியான பெற்றோர்களையும், இதயத்தை நிரப்பும் அன்பையும், அறிவை வளர்க்கும் பயனுள்ள உரையாடல்களையும் காணாவிட்டால், அவர்கள் தீய நண்பர்களின் சகவாசத்தை நாடத் தொடங்குவார்கள்.

இதனால்தான் நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

الرَّجُلُ عَلَى دِينِ خَلِيلِهِ

"ஒருவன் தனது நெருங்கிய நண்பனின் வழியிலேயே (மார்க்கம், பண்பு, வாழ்க்கைமுறை) இருப்பான்." (அபூ தாவூத்)

எனவே, உங்கள் பிள்ளைகளின் மீது அக்கறை கொள்ளுங்கள்.

அவர்களின் நடத்தைகளைக் கவனமாகக் கண்காணியுங்கள்.

அவர்கள் பேசுவதைப் பொறுமையாகக் கேளுங்கள்.

அவர்களின் ஓய்வு நேரத்தைப் பயனுள்ள செயல்களில் ஈடுபடுத்துங்கள்.

அவர்களுக்கு நல்ல கல்வியையும் நற்பண்புகளையும் அளித்து, நேர்வழியில் வளர்க்க உங்களால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்யுங்கள்.

அவர்கள் உங்கள் தோள்களில் சுமத்தப்பட்ட அமானிதம் (இறைநம்பிக்கை ஒப்படைப்பு); நீங்கள் பொறுப்பேற்க வேண்டிய ஒரு மாபெரும் பொறுப்பு.

நோய் வந்த பின் சிகிச்சை செய்வதை விட, அது வராமல் தடுப்பதே சிறந்தது.

வீரமரணத்தை விரும்பிய வீரமறவர்கள்!

அண்ணலாரின் அருமைத் தோழர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சந்தித்துக்கொள்ளும்பொழுது தங்கள் ஈமானைப் புதுப்பித்துக்கொள்வர்.

அவர்கள் வீரமரணம் அடைவதில் அலாதி ஆர்வம் கொண்டிருந்தனர். இதனை இறைமறை இவ்வாறு இயம்புகிறது:

مِنَ الْمُؤْمِنِیْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَیْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰی نَحْبَهٗ وَمِنْهُمْ مَّنْ یَّنْتَظِرُ ۖؗ وَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِیْلًا

முஃமின்களில் நின்றுமுள்ள மனிதர்கள் அல்லாஹ்விடம் அவர்கள் செய்துள்ள வாக்குறுதியில் உண்மையாக நடந்து கொண்டனர். அவர்களில் சிலர் (வீரமரணம் அடைய வேண்டும் என்ற) தம் இலட்சியத்தையும் அடைந்தனர். வேறு சிலர் (ஆர்வத்துடன் அதை) எதிர்பார்த்துக் கொண்டு இருக்கின்றனர். (எந்த நிலைமையிலும்) அவர்கள் தங்கள் வாக்குறுதியிலிருந்து சிறிதும் மாறுபடவில்லை. (சூரா அல் அஹ்ஸாப் 33:23)

அனஸ் பின் நள்ரு (ரழி) என்ற நபித்தோழருக்கு பத்ருப் போரில் பங்கெடுக்க முடியாமற்போனது. அவருக்கு அது குறித்த கவலை எப்பொழுதும் இருந்துகொண்டே இருந்தது.

அவருக்குப் போரில் பங்கெடுக்க அடுத்த வாய்ப்பு வந்தது. வீராவேசத்துடன் உஹதுப் போரில் கலந்துகொண்டார்.

போர்க்களத்தில் அவர் விரைவாக சென்று கொண்டிருந்ததைக் கண்ட ஸஅத் பின் மாலிக் (ரழி) அவரிடம், “எங்கே செல்கிறீர்?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு அனஸ் பின் நள்ரு (ரழி) இவ்வாறு பதிலளித்தார்: “சுவனத்தின் வாடையை நுகர்வதற்காக! அதனை உஹதின் அடியிலேயே நான் காண்கிறேன்.”

வீரம் பொங்க வீறு கொண்டு போர்க்களத்தில் உட்புகுந்தவர், எதிரிகளைக் கடுமையாகத் தாக்க ஆரம்பித்தார். எதிரிகளின் வெட்டுப் பட்டு வீரமரணம் அடைந்தார்.

போர் முடிந்த பின்னர், நபித்தோழர்கள் கொல்லப்பட்டவர்களின் உடல்களைத் தேடியபொழுது இவரை யாரென்று அடையாளம் காண முடியவில்லை. அந்த அளவுக்கு உடல் முழுவதும் வெட்டுப் பட்டுக் கிடந்தார்.

அவருடைய சகோதரிதான் இறுதியில் அவரைக் கண்டுபிடித்தார். அவருடைய கை விரல்களைக் கொண்டு அவரை அடையாளம் கண்டு, நபித்தோழர்களிடம் அறிவித்தார்.

இவர் தொடர்பாகத்தான் மேற்கண்ட இறைவசனம் இறக்கப்பட்டது. இவரைப் போன்று நபிகளாரின் சிறிய தந்தையான ஹம்ஸா (ரழி) உட்பட 70 நபித்தோழர்கள் உஹதுப் போரில் வீரமரணம் எய்தினார்கள்.

இந்த அருட்பேறு கிடைக்காத வேறு சிலர் அதனை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். அதனைத்தான் அல்லாஹ் அவ்வசனத்தின் பிற்பகுதியில் வேறு சிலர் (ஆர்வத்துடன் அதை) எதிர்பார்த்துக் கொண்டு இருக்கின்றனர். (எந்த நிலைமையிலும்) அவர்கள் தங்கள் வாக்குறுதியிலிருந்து சிறிதும் மாறுபடவில்லை என்று குறிப்பிடுகிறான்.

மூத்தோரைக் கவனித்தலும், பெரியோரைப் பேணுதலும்!

நம்மைப் படைத்த இறைவன் முதியவர்களைக் கண்ணியப்படுத்துவதை மிக உன்னதமான பண்புகளில் ஒன்றாக ஆக்கியுள்ளான்.

ஒருமுறை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் முதியவராக இருந்த தன் தந்தையை நபியவர்களிடம் அழைத்து வந்தார்கள். நபி ﷺ அவர்கள் அவரைப் பார்த்தபோது, "அவர்களை வீட்டிலேயே நீங்கள் விட்டிருக்கக் கூடாதா? நானே அவர்களைக் காண அங்கு வந்திருப்பேனே!" என்று கூறினார்கள். (அஹ்மத்)

இந்த முன்மாதிரி எவ்வளவு மகத்தானது! இதில், முதியவர்களை மதிக்கவும், கண்ணியப்படுத்தவும், உபசரிக்கவும் நபி ﷺ அவர்கள் நமக்குக் கற்றுத் தருகிறார்கள். நபியவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள்:

"உங்களில் சிறந்தவர் யார் என்றால், எவருக்கு நீண்ட ஆயுள் வழங்கப்பட்டு, அவருடைய செயல்களும் அழகியதாக அமைந்ததோ அவரே ஆவார்." (அஹ்மத்)

இறைவனிடம் வயதானவர்களுக்கு இத்தகைய அந்தஸ்து இருக்கும்போது, அவர்களைக் கண்ணியப்படுத்துவது என்பது கண்ணியமும் உயர்வும் மிக்க அல்லாஹ்வை மகிமைப்படுத்துவதன் ஒரு பகுதியாகும். நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"முதிர்ந்த வயதுடைய ஒரு முஸ்லிமைக் கண்ணியப்படுத்துவது, அல்லாஹ்வை மகிமைப்படுத்துவதன் ஒரு பகுதியாகும்." (அபூ தாவூத்)

எனவே, ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் முதியவர்களின் உரிமைகளைப் புறக்கணிப்பதோ, அவர்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய கண்ணியத்தையும் மரியாதையையும் குறைத்து மதிப்பிடுவதோ தகாது. நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"சிறியவர்களிடம் இரக்கம் காட்டாதவரும், பெரியவர்களின் உரிமைகளை அறிந்துகொள்ளாதவரும் நம்மைச் சேர்ந்தவர் அல்லர்." (அபூ தாவூத்)

மேலும், அல்லாஹ் அவர்களுக்குள் பரக்கத்தை (அபிவிருத்தியை) வைத்திருக்கும்போது நாம் அவர்களை எவ்வாறு மதிக்காமல் இருக்க முடியும்? நமது அன்பிற்குரிய நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அபிவிருத்தி (பரக்கத்) உங்களிடமுள்ள முதியவர்களுடன்தான் இருக்கிறது. (இப்னு ஹிப்பான்)

எனவே, அவர்கள் விடயத்தில் அல்லாஹ்வைப் பயந்து கொள்ளுங்கள் அவர்களை நீங்கள் இழப்பதற்கு முன்பாக அவர்களை நல்ல முறையில் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் அவர்களின் அடக்கத்தலங்களுக்கு அருகில் மட்டுமே அமரக்கூடிய ஒரு நாள் வருவதற்கு முன்பு அவர்களோடு அமர்ந்து பேசுங்கள். அவர்களின் வாழ்க்கை தோழமையுடனும் நிம்மதியுடனும் நிறைவதற்கு, உங்கள் குடும்பங்களிலும் அவர்களின் பேரக்குழந்தைகளுக்கு இடையிலும் அவர்களுக்கு முதன்மையான இடத்தைக் கொடுங்கள்.

அவர்களின் வார்த்தைகளைக் கூர்ந்து கவனியுங்கள். உங்கள் கைபேசிகள் அவர்களிடமிருந்து உங்கள் கவனத்தைத் திசைதிருப்ப அனுமதிக்காதீர்கள். அவர்கள் பேசும்பொழுது இடையில் நீங்கள் பேசாதீர்கள் அல்லது அவர்களின் பேச்சைத் துண்டிக்காதீர்கள்.

ஒரு கூட்டத்திலிருந்த மிகச் சிறியவர் பேசத் தொடங்கியபோது, நபி ﷺ அவர்கள், "பெரியவரைப் பேச விடுங்கள், பெரியவரைப் பேச விடுங்கள்" என்று கூறிய வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றுங்கள். (புகாரீ, முஸ்லிம்)

அதாவது, வயதில் மூத்தவருக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து, அவரை முதலில் பேச விடுங்கள்; இது பெரியவர்களை மதிப்பதற்கான அழகிய ஒழுக்கமும் வழிகாட்டுதலும் ஆகும்.

இதே அணுகுமுறையைத்தான் நபித்தோழர்களும் தொடர்ந்து பின்பற்றி வந்தனர். இதோ சமுரா இப்னு ஜுன்துப் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"நான் நபி ﷺ அவர்களிடம் (ஹதீஸ்களை) மனனம் செய்யும் சிறுவனாக இருந்தேன். ஆனால், என்னை விட வயதில் மூத்தவர்கள் அங்கிருந்த காரணத்தினால் மட்டுமே நான் பேசுவதைத் தவிர்த்துக் கொண்டேன்."(முஸ்லிம்)

உங்கள் முதியவர்களின் மருத்துவத் தேவைகளைக் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள். அவர்களுக்குச் சிரமமான வழிபாட்டு முறைகளை அவர்கள் மீது சுமத்தாதீர்கள். அல்லாஹ் அவர்களுக்குச் சலுகைகளை வழங்கி, அவர்களின் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ற சட்டங்களை இறக்கியுள்ளான்.

"மேலும், (வயோதிகம் போன்றவற்றால்) நோன்பு நோற்பதைக் கடினமாகக் காண்பவர்கள் அதற்குப் பரிகாரமாக (ஒரு ஏழைக்கு உணவளிக்க வேண்டும்)." (குர்ஆன் 2:184)

உங்கள் பெரியவர்களிடம் மென்மையாகப் பேசுங்கள். மனிதர்களுக்கு வயது கூடும்போது, அவர்களின் உள்ளங்கள் மிகவும் மென்மையாகவும் உணர்ச்சிவசப்படக்கூடியதாகவும் மாறுகின்றன. எனவே, ஒரு பார்வையின் மூலமாகவோ அல்லது கடுமையான வார்த்தையின் மூலமாகவோ அவர்களின் மனதைப் புண்படுத்தாமல் கவனமாக இருங்கள்.

உங்களைப் படைத்தவனின் கட்டளையைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்:

"அவர்களில் ஒருவரோ அல்லது இருவருமோ உங்களிடம் முதுமையை அடைந்துவிட்டால், அவர்களை நோக்கி 'சீ' (என்று வெறுப்பை உமிழும் வார்த்தையைக்கூட) சொல்லாதீர்கள்; அவர்களை அதட்டாதீர்கள்; மேலும் அவர்களிடம் கண்ணியமான வார்த்தையையே பேசுங்கள்." (குர்ஆன் 17:23)

முதியவர்களைக் கண்ணியப்படுத்துவது என்பது அவர்களின் ஞானத்தையும், அனுபவத்தையும் அங்கீகரிப்பதாகும்; இதிலிருந்துதான் அடுத்தடுத்த தலைமுறையினர் தொடர்ந்து பயனடைகின்றனர்.

அவர்கள் வழிகாட்டுதல், ஆலோசனை போன்றவற்றின் பிறப்பிடமாக இருக்கின்றனர். நமது சமூகத்தின் நினைவாற்றலாகவும், (சமூகத்தைக்) கட்டியெழுப்பிய கரங்களாகவும், எந்தவொரு கைம்மாறையோ நன்றியையோ எதிர்பார்க்காமல் தங்களை அர்ப்பணித்த ஆன்மாக்களாகவும் திகழ்கின்றனர்.

நிறைவான நன்றியுணர்வு, கவனிப்பு, அக்கறை, அழகிய முறையில் நடத்துதல் ஆகியவை அவர்கள் நமக்குச் செய்தவற்றுக்கு நாம் செய்யும் கைம்மாறாகும்.

முதியவர்களை மதிப்பது ஒரு மார்க்கக் கடமை மட்டுமல்ல, அது நாம் செலுத்த வேண்டிய நன்றிக்கடன் என்பதையும் நம் குழந்தைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுப்போம். கண்ணியமிக்க நபிகளார் இவ்வாறு கூறினார்கள்:

"உங்களுக்கு எவரேனும் ஒரு நன்மை செய்தால், அவருக்கு நீங்கள் பிரதிபலன் செய்யுங்கள்." (அபூ தாவூத்)

நம்மை வளர்ப்பதற்கும், இந்தச் சமுதாயத்தைக் கட்டியெழுப்புவதற்கும் தங்கள் வாழ்நாளையே அர்ப்பணித்த நம்முடைய பெற்றோர் செய்த நன்மையை விடப் பெரிய நன்மை வேறு என்ன இருக்க முடியும்?